หมั้นกันมาได้สามปี ฉันเคยเชื่อว่าโลเรนโซ—ชายที่รับกระสุนแทนฉัน—คือความรอดของฉัน จนกระทั่งคืนนั้น หลังจากเล่นสนุกกับฉันในรถ เขาก็เหวี่ยงฉันทิ้งเหมือนขยะไปในเขตของแก๊งคู่อริ สามปีที่ฉันทุ่มเทให้มันคือการแสดงทั้งหมด เพื่อปกป้อง 'พี่สะใภ้' ที่ชื่อโซเฟีย เขาขโมยยารักษาการตั้งครรภ์ของฉัน ปล่อยให้ฉันกระแทกโต๊ะจนแท้ง เพื่อระบายแค้นให้โซเฟีย เขาขังฉันในถังน้ำที่คลับใต้ดิน แล้วให้ทุกคนประมูล: 'นักบุญแห่งตระกูลวาเลนตี เริ่มต้นหนึ่งดอลลาร์' หัวใจฉันตายไปแล้ว ฉันทุบกระจก คว้ามือของอันโตนิโอคู่อริตัวฉกาจของเขา เลือดโชก: 'พาฉันไป ฉันจะช่วยคุณฆ่าเขา' เมื่อฉันกลับมา มีรอยสักดอกลำโพงดำอยู่ที่หลังส่วนล่าง โลเรนโซคุกเข่าอ้อนวอนให้ฉันกลับบ้าน ฉันชักมีดออกมาและกรีดเนื้อเขา: 'แผลนี้สำหรับเด็กที่คุณฆ่า'