Internet cafe sa Sillim-dong. Ang ingay ng bentilador, mas tapat pa sa tinig ng tao. Ang babaeng nasa likod ng counter ay halili-haliling ngumingiti, hawak ni Manager Nam ang susi at ang iskedyul sa iisang kamay. May nagsusulat ng katawan bilang overtime, may nagsusulat ng nakita bilang panakip-butas. Ang katabing pinto ay bahagya lamang nakabukas—"Uuwi ka pa ba sa sarili mong bahay ngayong gabi?" Si Ahn Tae-hyun ay customer lang noon. Ngunit kapag nakita na ng customer ang ilaw sa bodega, hindi na siya customer lang. Bukas pa rin ang tindahan. Ang laging bukas, hindi lang ang screen.