Matapos ang isang napakalaking baha noong ikalabinlimang taon ng paghahari ni Kangxi, nagdaos ang batang Emperador Kangxi ng mga pagsusulit upang maghanap ng mahuhusay na talento sa pag-aayos ng ilog. Dito ay namukod-tangi ang dalawampu't apat na taong gulang na bigong iskolar na si Chen Huang, na magaling sa pag-aayos ng ilog. Hindi nagpatali sa nakagawian ang batang Emperador Kangxi at agad siyang itinaas sa tungkulin. Nakipagtambal si Chen Huang kay Jin Fu, na may parehong adhikain na ayusin ang ilog. Sinalubong nila ang mahigit kalahating siglong paghihirap sa gitna ng mga unos, at dumanas ng ilang malalaking kaguluhang pampulitika noong panahon ng paghahari ni Kangxi. Ang batang si Chen Huang na matapang magsalita ay namatay dahil sa mga paratang ng mga taksil na nagbubuklod-buklod. Bago siya mamatay, iniwan niya ang tanyag na akda sa pag-aayos ng ilog—ang "Buod ng mga Paraan sa Pag-iingat sa Ilog." Noong ikalimampu't isang taon ng paghahari ni Kangxi, nasakop muli ang Taiwan, napayapa ang Junggar, at naging mahinahon ang Ilog Dilaw—naging malinaw ang tubig nito. Bumisita ang Emperador Kangxi sa Yangzhou at nakita ang templo ng diyos ng ilog. Sa templo ay may mga rebulto nina Jin Fu at Chen Huang—mga taong may mabubuting kalooban, at ang kanilang pagmamahal ay nananatili sa puso ng mga tao.