Noong Abril 23, 1945, binuksan ang Ikapitong Pambansang Kongreso ng Partido Komunista ng Tsina. Ang ulat pampulitika ni Mao Zedong na "Tungkol sa Pinag-isang Pamahalaan" ay nagdulot ng mainit na tugon mula sa mga progresibong demokratiko sa buong bansa. Kasabay nito, idinaos din ng Kuomintang ang Ikaanim na Plenaryong Sesyon. Dahil sa diktadurya ni Chiang Kai-shek, marami sa loob ng Kuomintang ang hindi nasisiyahan. Samantala, ang mga panawagan ng Partido Komunista para sa kapayapaan, demokrasya, at pagkakaisa ay lubos na tinangkilik ng mga tao. Sa kawalan ng ibang opsyon, nagpasya si Chiang Kai-shek na indahin ang Pambansang Asembleya at ipahayag ang konstitusyon, na umaasang sa pamamagitan ng Pambansang Asembleya ay makakamit ng Kuomintang ang kapangyarihang mamuno at mapapalapit ang iba pang mga partidong panlipunan. Dito nagsimula ang labanan ng talino at tapang ng dalawang panig.