Noong sinaunang panahon, magkasamang nanirahan ang mga tao, diyos, at demonyo, at nagtunggali ang tatlong kaharian ng Shennong, Xuanyuan, at Gaoxin. Ang prinsesa ng Gaoxin na si Jiuyao (Xiaoyao), na napadpad sa malawak na ilang, ay dumanas ng isandaang taong pagpapagala-gala; hindi lamang siya nawalan ng pagkakakilanlan kundi pati na rin ng kanyang anyo, at nanirahan siya sa bayan ng Qingshui bilang si Wen Xiaoliu, ang taong "walang mapupuntahan, walang maaasahan, at walang kakayahang ipagtanggol ang sarili." Namuhay siya sa paggagamot at namuhay nang malaya at walang pakundangan. Ang pinsan ni Xiaoyao na si Prince Qiangxuan ng Xuanyuan, kahit na nakikipamuhay sa iba at nagtitiis na magtago, ay nilibot ang buong ilang upang hanapin si Xiaoyao at nakarating sa bayan ng Qingshui. Payapa at mainit ang mga araw sa bayan ng Qingshui; hindi sinasadyang nailigtas ni Wen Xiaoliu ang nag-aagaw-buhay na binatang si Tushan Jing ng Qingqiu, at sa kanilang pang-araw-araw na pagsasama, dahan-dahang umusbong ang damdamin ng dalawa; nakilala rin ni Wen Xiaoliu ang siyam na ulong demonyo na si Xiangliu sa pamamagitan ng pag-aaway, at magkapwa naghanga sa isa't isa at naging matalik na magkaibigan. Nagkita sina Wen Xiaoliu at Qiangxuan ngunit hindi nagkakilala; matapos ang maraming pagsubok, sa wakas ay nakilala niya si Qiangxuan at naibalik ang kanyang pagkakakilanlan bilang prinsesa. Upang pag-isahin ang mundo, isinuko ni Qiangxuan ang kanyang personal na damdamin para sa trono; namatay si Xiangliu sa labanan dahil sa kanyang katapatan, at matapos tulungan ni Xiaoyao si Qiangxuan na tapusin ang dakilang gawain, nagtago siya kasama si Tushan Jing sa malayo. Inilaan ni Qiangxuan, na hindi makamit ang kanyang iniibig, ang lahat ng kanyang lakas sa pamamahala ng bansa, dahil alam niya na hangga't payapa ang mundo, magiging maligaya at maayos ang kanyang Xiaoyao.