Dahil hindi niya matiis ang pagtataksil ng kanyang asawa at ang pisikal at emosyonal na pang-aabuso ng kanyang biyenan, nagpasya si Lalita na hiwalayan ang kanyang asawa. Ngunit nang humingi siya ng tulong sa kanyang ama, hindi siya sinuportahan nito kundi pinutol ang kanilang relasyon. Matapos ang malungkot na pag-aasawa, nais ni Lalita na patunayan sa iba na hindi lalaki ang magpapatunay ng kanyang halaga; sinubukan niyang paunlarin at pagbutihin ang sarili, ngunit ang landas na ito ay puno ng mga tinik at pagsubok. May matibay na pananalig si Lalita, at sinimulan niyang subukan ang pagmomodelo. Sa panahong ito, nakilala ni Lalita si Toey, na tumulong sa kanya upang bumuo ng kumpiyansa at malampasan ang mga hadlang, at nais na pagalingin ang kanyang wasak na puso. Dahil nakilala niya siya, pinagsikapan ni Lalita ang isang mas mabuti at makabuluhang buhay—isang buhay na may dignidad na maaaring kilalanin ng kanyang ama.