Ikinukuwento ng pelikula ang kuwento ng mananalaysay, nobelista, at ahente ng British intelligence na si Gertrude Bell (1868-1926). Noong dekada 1920, may mahalagang papel si Bell sa pagtatatag ng bagong kaayusang pampulitika sa Gitnang Silangan. Dahil edukado si Bell mula pagkabata, mahirap para sa kanya ang makahanap ng angkop na kapareha sa Britanya, kaya nagtungo siya sa Tehran. Sa Iran, umibig siya sa diplomatang si Henry Cadogan na nalulong sa sugal, ngunit hindi naging maayos ang kanilang relasyon, kaya nagpasya si Bell na talikuran ang kanyang personal na buhay at italaga ang sarili sa paggalugad ng mga kalapit na rehiyon. Bago bumagsak ang Imperyong Ottoman, nag-aral si Bell ng mga wika sa Gitnang Silangan, nagsalin ng mga akdang pampanitikan, at nakipagkita sa matataas na opisyal na Muslim sa Cairo, Basra, at Baghdad. Dahil sa kanyang tapang at kagalang-galang na pag-uugali, napanalunan ni Bell ang tiwala ng mga pinuno. Tila nakatalaga siyang maging tulay sa pagitan ng Imperyong Britaniko at ng mga bansa sa Gitnang Silangan, at pagkatapos ng Unang Digmaang Pandaigdig, nakibahagi siya sa pagtatakda ng mga hangganan ng mga bansa sa Gitnang Silangan. At sa pagkakataong ito, muling pumasok ang pag-ibig sa kanyang buhay. Sa backdrop ng malawak na disyerto, isinaysay ni Werner Herzog ang maalamat na epiko ng "Reyna ng Disyerto."