Mula pa noong unang panahon, sinasabing nilikha ng kanang kamay ng diyos ang mundong Yunhuang. Sa loob ng libu-libong taon, ang paghalili ng diyos ng pagkawasak at diyos ng paglikha, at ang pagtaas at pagbaba ng mga kaharian sa Yunhuang, ay nagsalaysay ng isang mundong puno ng pag-ibig at damdamin. Makalipas ang maraming taon, ang lahat ay naging alamat, at ang Yunhuang ay naging lupain ng pangarap. Ang masayahin at palakaibigang dalagang Miao na si Nasheng ay naglakbay nang malayo upang hanapin ang lupain ng pangarap na Yunhuang, upang takasan ang magulong panahon. Dito siya ay iniligtas ni Sumo, ngunit ang Yunhuang ay hindi isang paraiso. Sa bawat hakbang niya palalim sa Yunhuang, nagaganap ang mga kakaiba at kapana-panabik na kuwento, at isa-isa nang lumilitaw ang mga natatanging maalamat na tauhan. Ang Kaharian ng Dagat, ang Cangliu, at ang Kongsang—tatlong bansa na pinagbuklod ng libu-libong taon ng poot. Sa muling pagsilang ng hari ng dagat at sa pagtatatag ng alyansa ng dagat at langit, tahimik na nagsimulang umikot ang gulong ng kapalaran ng anim na direksyon. Lumitaw ang diyos ng pagkawasak, bumagsak ang puting tore, umatras ang pitong dagat, at nagwakas ang mga bundok at ilog. Kailangan nilang magsikap upang makabalik sa pinagmulan, upang malayang lumangoy sa ilalim ng asul na dagat at langit, malayo sa lahat ng digmaan at alitan. Sa parang kung saan nasaksihan ang pagkamatay ng mga diyos, tiyak na lalago ang mga ligaw na bulaklak; ang hanging mula sa malayo ay mas malayo pa sa malayo; siya at ang kanyang minamahal ay tutungo sa Guixu upang magsimula ng bagong buhay.