Ang babaeng estudyante na si Kahoko ay isang "perpektong halimbawa ng sobrang protektadong bata." Lahat ng bagay ay umaasa siya sa kanyang mga magulang, lumaki siyang walang alalahanin, parang isang "kamangha-manghang tao na inalagaan sa isang sterile na kapaligiran." Dalawampu't isang taong gulang na siya, panahon na para maghanap ng trabaho, ngunit hindi lang part-time, hindi pa man siya kailanman pumili ng sarili niyang damit, o sumakay nang mag-isa sa tren, siya lang ang kinukuhanan ng litrato, hindi pa siya kailanman pumindot ng shutter para sa iba. Sa wakas, lumabas si Kahoko sa antibacterial na greenhouse at tumalon sa mundong puno ng bakterya. Doon niya napagtanto na "iba siya sa iba." Gayunpaman, ang kanyang ina na itinuturing siyang kaibigan, at ang kanyang ama na sobrang umaasa sa anak, ay hindi mapanatili ang balanse ng kanilang damdamin, na nagtulak sa pamilya sa bingit ng pagkawasak. Sa puntong ito, natuklasan ni Kahoko at ng mga tao sa paligid niya ang tunay na lakas na natutulog sa puso ng "Kahoko sa Loob ng Greenhouse." Dumanas siya ng iba't ibang pagsubok at pagpupumilit, at sa huli ay naging reyna ng maliit na kaharian na tinatawag na "pamilya."