Sa malamig na mundong ito, laging may taong nagsusumikap nang buong lakas upang patunayan ang karangalan ng pag-ibig at pangarap. Ang 22-taong-gulang na si Nuan Nuan ay nabigo ang pangarap na maging artista, at napilitang magsimula mula sa wala habang pasuray-suray na pumapasok sa lipunan, hanggang makilala niya ang binatang henyong visual artist na si Han Che na may "hyperthymesia." Upang tuparin ang huling hiling ng kanyang lola, umuwi si Han Che sa bansa upang pangasiwaan ang proyektong "Muling Ipakita ang Dunhuang." Ang malinis at disiplinadong si Han Che ay napilitang kupkupin ang magulo at gipit na si Nuan Nuan. Walang pakundangan ang tadhana—ang pangarap pala ni Nuan Nuan na maging artista ay sinira mismo ni Han Che! Ngunit sinamahan ni Han Che si Nuan Nuan sa buong paglalakbay, at kahit dumanas sila ng maraming hindi pagkakaunawaan, pagkakataong nawala, at hamon, sa huli ay magkasama nilang pinagsama nang mahusay ang makabagong damit at kulturang Dunhuang, at ipinakita sa mundo ang kayamanang kultural sa kamangha-mangha at makulay na anyo. Magkasamang nakatira ang "magkaaway," paano kaya sila magbabago mula sa matinding pagtutunggalian tungo sa pawang "kakikayang rosas" sa bawat sandali? Sa napakagandang tanawin, marahang hinawakan ni Han Che ang kamay ni Nuan Nuan at magiliw na sinabi: "Nuan Nuan, gabayan mo ako."