Noong 1989, ipinatupad ng Hapon ang Batas sa Pantay na Oportunidad sa Trabaho para sa Lalaki at Babae. Ang mga bagong empleyadong pumasok sa kumpanya sa taong iyon ay tinawag na unang henerasyon ng "Batas sa Pantay na Oportunidad." Dala ang inaasahan ng bansa at opinyon ng publiko, nagpursigi silang umangat sa kabila ng di-makatarungang pagtrato sa lipunang pinangungunahan ng kalalakihan. Unti-unti, binigyang halaga ang kababaihan at dahan-dahang binigyan ng mahahalagang tungkulin. Ngunit lumitaw rin ang sitwasyon kung saan maraming babae ang napipilitang pumili ng isa lamang dahil hindi nila kayang pagsabayin ang trabaho at pamilya... Sa paglipas ng panahon, sinimulan ng bansa na itaguyod ang pag-aanak, bawasan ang pagbaba ng bilang ng mga bata, at bigyan ng puwesto sa pamamahala ang kababaihan sa pamamagitan ng mga bagong patakaran. Paminsan-minsang lumilitaw ang mga isyu tulad ng sekswal na panliligalig sa trabaho, pagtatangi sa mga babaeng walang anak at sa mga buntis. Sa isang lugar ng trabahong puno ng tensyon, pakikibaka sa lahat ng panig, pagdurusa, at pag-ibig───. Ito ang kuwento ni Reiko Doi, isang babaeng UnderFifty na malapit nang mag-50 taong gulang, at ito rin ang mga bagay na mararanasan nating lahat.