Si Saigō Takamori (na tinawag ding Kichinosuke at Yoshinosuke) ay lumaki sa mahirap na pamilya ng mababang uri ng samurai sa Satsuma (Kagoshima). Maagang namatay ang kanyang mga magulang, at upang tumulong sa kabuhayan ay nagtrabaho siya bilang katulong ng isang opisyal, ngunit kapag may nakikitang taong nahihirapan ay hindi niya ito matiis, kaya't ibinibigay niya ang lahat ng kanyang sahod at baon. Lalong naghirap ang pamilyang Saigō, at nasusuklam ang kanyang pamilya, ngunit pinagtatawanan lamang ni Saigō ang kanyang gutom. Sa gayong tapat at prangkang si Saigō, napansin siya ng karismatikong pinuno ng Satsuma na si Shimazu Nariakira. Sa matinding paninindigan ni Nariakira na "ang kaligayahan ng mga tao ang siyang nagpapayaman at nagpapalakas sa bansa," labis na humanga si Saigō. Dinala ni Saigō ang lihim na utos ni Nariakira at nagmabilis-bilis patungong Edo at Kyoto. Naging pangunahing tauhan siya ng Satsuma. Ang pagkikita at paghihiwalay niya sa kanyang guro habang-buhay na si Nariakira. Ang malabong pag-ibig niya kay Atsuhime. Ang pagkakaibigan at alitan niya sa kanyang mga kasama. Matapos ang kanyang madamdaming kabataan, tatlong pag-aasawa, dalawang pagkatapon sa isla... Ang simpleng lalaking dating mahirap na mababang uri ng samurai ay nagising ang pag-ibig sa tropikal na Amami, nakilala ang kanyang mga kaalyado tulad ni Katsu Kaishū at Sakamoto Ryōma, at nagising bilang isang matatag na "rebolusyonaryo," hanggang sa natupad niya ang Meiji Restoration.