Noong dekada 1970, si Tong Lin, na nanatiling binata dahil sa kanyang kapansanan sa pagsasalita, ay nakapulot ng isang sanggol na babae sa harap ng kanilang bahay. Bagama't pipi, likas siyang mabait kaya inampon niya ang sanggol at pinangalanan itong "Amei." Dahil kay Amei, hinarap ni Tong Lin ang panunumbat ng kanyang kapatid na si Tong Yan, na bumalik mula sa kanayunan at walang trabaho, kaya ibinigay niya ang kanyang trabaho at bahay dito. Dinala niya si Amei at umupa sila ng matitirhan, at namuhay siya sa pamamagitan ng pagbili ng mga lumang gamit, tinataguyod mag-isa si Amei sa kakarampot na kita. Ang pinakamasayang sandali ng mag-ama araw-araw ay kapag tinutugtog ni Tong Lin para kay Amei ang mga lumang instrumentong nabili niya, at tuwang-tuwa si Amei na sumasayaw, na siya ring pinakamasayang sandali ni Tong Lin. Nang mag-eexam para sa high school, hinikayat ng guro si Amei na mag-apply sa music preparatory school, ngunit dahil sa mataas na matrikula, hindi niya kayang dagdagan pa ang pasanin ng ama kaya tinanggihan niya ang guro. Nang malaman ito ni Tong Lin, para sa kinabukasan ni Amei, siya ang nagpasya at nagpatala para dito, at palihim siyang kumuha ng dagdag na trabaho. Nang magtagumpay si Amei sa pag-aaral, si Tong Lin naman ay nagkasakit ng kanser dahil sa taon-taon at buwan-buwang pagpapagal. Taglay ang malalim na pasasalamat, inawit ni Amei para sa kanyang amang si Tong Lin ang awit na "Jiu Gan Tang Mai Wu."