Matapos ang paglaya, si Gu Wenchang, na lumaki sa paanan ng Kabundukang Taihang sa Lin County, Henan, ay sumunod sa People's Liberation Army patungong timog nang may matinding sigasig. Sa labanan para palayain ang Dongshan sa Fujian, nabihag ni Gu Wenchang ang dati niyang katunggali sa digmaan, ang opisyal ng Kuomintang na si Zou Fuguo. Noong Mayo 12, 1950, pinalaya ang Dongshan, at sinunod ni Gu Wenchang ang mga kaayusan ng organisasyon at nanatili upang magtrabaho sa Dongshan—isang lugar na inaagusan ng buhangin at tigang na lupa kung saan walang tumutubo. Sa bisperas ng paglaya, 4,700 katao ang dinukot ng Kuomintang, na lalo pang naglubog sa Dongshan sa kawalan ng pag-asa. Harap sa mga kalamidad ng kalikasan, mga sakuna ng tao, at paglaban nina Zou Fuguo at iba pa, nanumpa si Gu Wenchang na bibigyan niya ng mas magandang buhay ang mga taganayon. Inialay niya ang buong puso at kaluluwa sa gawaing ito, gumugol ng labing-apat na taon sa pagbabago ng isang tiwangwang na isla tungo sa isang lupang kayamanan. Sa pamamagitan ng kanyang mapagbigay na diwa at pragmatikong pagtatalaga, napaniwala niya si Zou Fuguo, na naging matibay niyang kanang-kamay at malapit na kaibigan habang magkasama silang nag-alay sa pagtatayo ng bagong Tsina. Kasabay nito, sa pamamagitan ng kanyang matatag na diwa ng Partido at magiliw na malasakit, nagtayo si Gu Wenchang ng isang pangmatagalang bantayog sa puso ng mga tao.