Kung mas maliwanag at mas makislap ang lungsod sa araw, mas madilim at mas marumi ito sa gabi. Ang dilim ng lungsod ay hindi lamang dahil sa kahirapan, kundi lalo na dahil sa mga pagnanasa ng mga tao. Mas malalim pa ang puso ng tao kaysa sa mga imburnal ng lungsod, mabaho at walang kasing lalim. Bawat tao ay ibang tao sa dilim, bawat isa ay may kinikimkim na pagnanasa at madilim na bahagi, ngunit sa totoong buhay ay hindi nila ito mailabas, tahimik lang nilang tinitiis, parang bangkay na lumalakad na nakayuko sa buhay, hanggang sa isang araw, nang makakonekta sila sa ibang mundo at makita ang madilim at mabahong bahagi nito, hindi na sila makakabalik sa dati...