Noong dekada 1970, nasangkot si Zhou Qing, komandante ng yunit ng guwardiya sa Heshan, sa isang pulitikal na kaguluhan. Upang maprotektahan ang kanyang limang anak, napilitang makipaghiwalay sa asawa si Shi Zhu, ang maybahay ni Zhou Qing. Pinilit din niyang makipaghiwalay ang panganay na si Xiaoyang sa kasintahan nitong si Yingtong at ipinadala ito sa malayong hangganan upang magsundalo, habang siya mismo ay nanatili sa maliit na bayan sa hilagang Liaoning upang mapaghirapang palakihin ang apat pang anak. Sa kasamaang-palad, buong tapang na nasawi si Xiaoyang sa labanan. Dala ang dalamhating hindi na maaalis habambuhay, tinanggap ni Shi Zhu si Yingtong, ang minamahal ni Xiaoyang, at ang naulilang si Yaoyao. Di nagtagal, tinunaw ng hanging tagsibol ng reporma ang matigas na yelo ng pulitika, at muling humawak ng mabigat na tungkulin si Zhou Qing sa kabisera ng lalawigan. Upang maprotektahan sina Yingtong at ang anak nitong babae, isinuko ni Shi Zhu ang pagkakataong makapagbalikan sila ng asawa at matiyagang nagpalaki ng mga bata nang mag-isa. Tinulungan niya ang suwail at mapang-aping anak na babae at ang bumagsak ang kabuhayan na manugang na lalaki na magsimula ng negosyong kainan; nagbenta siya ng dugo upang suportahan ang ikatlong anak, ang “binhi ng karunungan,” na patuloy na mag-aral at maging pangunahing mananaliksik; ginamit niya ang pasensya at pag-unawa upang baguhin ang ikaapat na anak na nakulong dahil sa katiwalian, upang makabalik ito sa tamang landas; at hinamak niya ang makalumang kaugalian at panuntunan upang suportahan ang kahindik-hindik na pag-iibigan ng ikalimang anak at ng manugang na si Yingtong.... Mabilis lumipas ang panahon; sa bisperas ng Bagong Taon ng milenyo, nagtipon-tipon sa maliit na bayan sa hilagang Liaoning ang dalawang henerasyon ng mga anak at apo mula sa iba't ibang sulok ng bansa, at doon ay may isang inang buong buhay na naghihintay sa kanyang mga anak.