Si Constantine ay isang realista; bihira siyang gumamit ng mahika at mas pinipilit niyang lutasin ang mga problema sa pamamagitan ng isip at ng kanyang mga kaalyado—ngunit sa kanyang paningin, ang mga kaalyado ay mga bagay lamang na pinakikinabangan. Anumang oras, kamatayan lamang ang kasama niya, at laging sumusunod sa kanyang likuran ang mga kaalyadong namatay dahil sa kanya. Kinamumuhian niya ang mga bayaning nakasuot ng masikip na kasuotan, at gayundin naman, kinamumuhian din siya ng mga bayaning iyon. Ngunit lagi siyang may kakayahang mamuno—pinamumunuan niya ang mga suliraning hindi kayang hatulan ng mga bayani. Dinadaya niya ang diyablo, dinadaya niya ang Diyos, para lamang sa sarili niya—ngunit may hangganan at prinsipyo siya; siya mismo ang humahatol sa kasamaan at katarungan. Madalas siyang kusang mang-asar sa kanyang mga kaalyado; laging may taong lubos na nahuhulog sa pain, at pagkatapos ay masasaktan niya ang kanilang damdamin. Sa isang paraan, matindi ang pagnanais niyang kontrolin ang lahat; kapag hindi na siya pinagkakatiwalaan ng kanyang mga kaalyado, gagamitin niya ang kanyang maliliit na pakulo upang kontrolin sila. Sa kabuuan, siya ay isang manlilinlang, isang psychologist, isang detektib, isang mahikero, isang musikero—isang taong nag-iisa.