Ipinanganak si Zhu De sa isang mahirap na pamilyang magsasaka at sumali sa Pag-aalsa ng Yunnan na pinamunuan ni Cai E, at naging kilalang heneral ng Hukbong Yunnan. Nang magkaroon ng panloob na alitan sa Hukbong Yunnan, nag-aral si Zhu De sa Europa, nakilala si Zhou Enlai, at sumapi sa Partido Komunista ng Tsina. Nang makabalik sa bansa, sumali siya sa Pag-aalsa ng Bayi sa Nanchang. Nang pumunta siya sa timog, naging kumander ng pangunahing hukbo si Zhu De; matapos mabigo ang pangunahing puwersa sa pagsalakay sa Chaoshan, ang hukbong pinamunuan ni Zhu De ang naging natitirang ningas ng rebolusyon. Matapos ang pagkikita sa Jinggangshan, sumikat sa buong mundo ang Pulang Hukbo nina Zhu at Mao, at itinatag nila ang sentral na baseng rebolusyonaryo sa Ruijin, at pinagwatak-watak ang apat na paglusob ng Kuomintang. Sa ikalimang paglusob, nawala ang sentral na baseng rebolusyonaryo, at napilitang magsagawa ng Long March ang Pulang Hukbo. Sa Long March, upang mapagkasundo ang Ikaapat na Hukbo, tatlong beses na tumawid si Zhu De sa mga bundok na may niyebe at mga damuhan, at sa wakas ay naakay niya ang Ikalawa at Ikaapat na Hukbo patungong Shaanbei. Nang sumiklab ang Digmaang Laban sa Hapon, naging punong kumander si Zhu De ng Ikawalong Hukbong Ruta at pinamunuan ang mga sikat na labanan tulad ng Malaking Tagumpay sa Pingxingguan at ang Labanan ng Isandaang Rehimyento. Sa Digmaang Mapagpalaya, kasama niyang pinamunuan ni Mao Zedong ang tatlong malalaking labanan at ang Labanan sa Pagtawid sa Ilog Yangtze. Matapos maitatag ang Bagong Tsina, nagsilbi si Zhu De nang masigasig para sa bayan, matipid at disiplinado, demokratiko ang pamamaraan, at makatotohanan.