Buong buhay hinangad ni Lao Tang ang pagiging "malaya at magaan," ngunit nadaya siya sa isang kaso ng pangongolekta ng pondo, at kasabwat din siya sa kasong iyon. Sa araw ng kanyang paglabas sa bilangguan, kaarawan ng kanyang ama, umuwi ang ikatlong kapatid mula sa ibang bansa, at dumagsa ang mga pinagkakautangan. Namatay ang ama at ipinaubaya sa kamay ni Lao Tang ang buong mana, ginawa siyang pinuno ng pamilyang Tang, ngunit may dalawang kondisyon—kapag hindi niya natupad, idodonate sa lipunan ang mana. Ikinakasal na ang anak ni Lao Tang na si Tang Jiang, at mas may kaya ang pamilya ng mapapangasawa nito. Ayaw pumayag ni Lao Tang at gusto niyang kumita ng pera para sa anak. Ngunit nabunyag ang panloloko ni Lao Tang sa bilyar para kumita, kaya wala siyang nagawa kundi panoorin ang anak na maging lalaking pumasok sa pamilya ng babae. Ang mga pinagkakautangan ni Lao Tang sa pondo ay mga mahihirap, kaya muli niyang isinulat ang mga resibo at naghanda siyang magbayad, ngunit wala siyang pera maliban kung gagamitin ang mana ng ama. Napakahirap ng trabaho ni Lao Tang sa istasyon ng paghahatid ng tubig, at napakahirap din tapusin ang dalawang kondisyon ng ama. Unti-unti, inilagay niya sa tamang gawain ang talino at kakayahang sinayang niya sa "pagiging malaya at magaan," at nagsimula niyang maunawaan ang layunin ng ama sa paggawa sa kanya na pinuno ng pamilyang Tang. Sa huli, pinag-isa at tinulungan niya ang buong pamilya na muling makilala ang buhay, at napaglaanan ng pinakaangkop na paraan ang manang iyon. Sa wakas, naging taong kapaki-pakinabang sa lipunan at sa pamilya si Lao Tang.