เธอรักเขาจนหมดศักดิ์ศรี สามปีกับการเซ็นใบหย่าร้อยครั้ง และคลานกลับไปอ้อนวอนเขาร้อยครั้ง ปล่อยให้เขาบังคับเธอที่แพ้แอลกอฮอล์ให้ดื่ม ปล่อยให้น้องสาวต่างมารดาทุบทำลายของที่ระลึกของแม่ และตบจนเครื่องช่วยฟังที่เธอใส่มาตั้งแต่อายุสิบเก้าพัง และในครั้งที่หนึ่งร้อยเอ็ด เธอสวมชุดราตรีสีแดงเลือด เซ็นเสร็จก็เดินจากไป หน้าประตู มหาเศรษฐีซิลิคอนวัลเลย์ผู้สนับสนุนการรักษามะเร็งของแม่เธออย่างเงียบๆ มาหลายปี ได้กางแขนรออยู่แล้ว กว่าจะรู้ตัวว่าเธอเดินจากไปไกลแล้ว เขาก็เพิ่งเข้าใจ สิ่งที่เขาทำหล่นหายด้วยมือตัวเอง ไม่ใช่ผู้หญิงที่คุกเข่า แต่เป็นดวงดาวที่เขาตามกลับมาไม่ได้ไปตลอดชีวิต