ซานเหย่หวายไช่

《汕野怀才》เล่าเรื่องของตงโหยวไฉ ชายหนุ่มชนบทที่ถูกป้าสะใภ้หลี่ชุยฮวาเลี้ยงดูมาด้วยความยากลำบาก เขามีพรสวรรค์ทางสติปัญญา เคยสอบได้อันดับสามของจังหวัด แต่ต้องสละโอกาสเข้ามหาวิทยาลัยเพราะความยากจน ทำให้เกิดปมในใจตลอดชีวิต เขาไม่ยอมทำนา หลงใหลการร้องเพลง แต่กลับถูกชาวบ้านล้อเลียนว่า "ไม่ทำมาหากิน" และถูกอันธพาลหมู่บ้านหวังเอ้อโกวรังแกกดขี่อยู่เสมอ สุดท้ายตงโหยวไฉได้ขึ้นเวทีประกวดร้องเพลง สร้างความฮือฮาและคว้าชัยชนะ จาก "ตัวตลกของหมู่บ้าน" พลิกกลับเป็น "ความภาคภูมิใจของหมู่บ้าน" การคืนดีกับครอบครัวและศักดิ์ศรีของชีวิต ทำให้เขาก้าวข้ามจากความสิ้นหวังสู่ความรุ่งโรจน์ได้อย่างน่าประทับใจ