เธอเคยเป็นหญิงสาวที่หยิ่งทะนง มีผู้คนมากมายชื่นชม แต่ต่อหน้าเขา เธอกลับลดตัวลง ละทิ้งศักดิ์ศรี พยายามดึงดูดความสนใจของเขา เธอคิดว่าเพียงตั้งใจดูแลความสัมพันธ์ สักวันเขาจะเห็นใจจริงของเธอ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือข่าวว่าเขาหมั้นหมายกับคนอื่น วินาทีนั้น โลกของเธอพังทลาย ราวกับมีดกรีดใจ โจวหลี่ ชายในฝันของเธอตลอดมา กลับเยาะเย้ยเธออย่างเย็นชา: “คนที่แวะเวียนเข้าห้องนอนเธอมีมากมาย ทำไมต้องมาแย่งด้วย ไม่มียางอายหรือไง?” เธอชะงัก น้ำตาคลอ แต่ก็ดื้อรั้นไม่ยอมให้มันไหลออกมา หลังจากนั้น เธอเลือกแต่งงานกับพี่น้องของเขา การตัดสินใจครั้งนี้ไม่เพียงเพื่อให้ลืมเขา แต่เพื่อพิสูจน์ให้เขาเห็นว่าไม่มีเขา เธอก็ยังใช้ชีวิตได้ดี และโจวหลี่ เมื่อสูญเสียเธอไปแล้ว จึงตระหนักถึงคุณค่าของเธอ เขาร้อนรนตามหา อยากได้เธอกลับคืนมา แต่สายเกินไปแล้ว เธอยืนอยู่ในงานแต่งงาน มองแววตาโกรธเกรี้ยวของเขา ในใจไม่มีความยินดี มีเพียงความประชดประชัน เธอเอ่ยเบา ๆ: “ตอนอยู่กับเธอ เธอไม่ต้องการ แต่กลับจะแย่ง ช่างต่ำช้านักใช่ไหม?” ประโยคนี้เหมือนดาบแหลมแทงเข้าหัวใจเขา เขาเจ็บปวดหลับตาลง รู้ดีว่าตนสูญเสียเธอไปแล้ว ไม่อาจเรียกคืนกลับมาได้ เรื่องราวนี้เล่าถึงความยึดมั่นและความแข็งแกร่งของหญิงสาวในความรัก และเธอก็ได้พบความรักของตนเอง อีกทั้งเผยให้เห็นความเย็นชาและเห็นแก่ตัวของจิตใจมนุษย์ ทุกคนต้องชดใช้การกระทำของตน และความรักไม่เคยเป็นเกมที่เล่นได้ตามอำเภอใจ ในความสัมพันธ์อันซับซ้อนนี้ ทุกคนล้วนต้องเรียนรู้ที่จะเคารพความรัก เคารพซึ่งกันและกัน