ฉันคือบุตรสาวคนโตของดยุกแห่งอ็องฌู หกปีก่อน ฉันหนีตามจูเลียน อัศวินไร้ทรัพย์ ไปอยู่ที่ฟาร์มเล็ก ๆ ฉันตัดสายสะดือด้วยมือตัวเองและให้กำเนิดลูกสาวของเรา แลกทุกสิ่งทุกอย่างกับการสาบานที่เขาประทับด้วยแหวนทองแดง เมื่อเราพบกันอีกครั้ง เขาได้รับบรรดาศักดิ์เป็นเคานต์ เขาโอบเอวเซซิเลีย พี่สะใภ้ม่ายของเขา และเตะมือที่ฉันยื่นออกไป ขณะที่ฉันอ้อนวอนให้เขาช่วยลูกสาวของเรา “ลากหญิงบ้าและไอ้ลูกนอกสมรสนั้นออกไป ตีให้ตาย” เลือดที่ปนยาพิษไหลนองไปทั่วพรม ขณะที่อเดลกับฉันหลับตาลง สิ้นใจด้วยความแค้นในใจ เมื่อฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันได้ย้อนกลับไปยังวันที่เขาได้รับบรรดาศักดิ์ ฉันขายฟาร์มและกลับไปหาพ่อ คุกเข่ายอมรับความผิด ข่าวลือแพร่ไปทั่วทุกถนนในเมืองหลวง คืนนั้น หัวหน้าองครักษ์ของเขาจุดไฟเผาฟาร์มที่ว่างเปล่า สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ ในวินาทีที่เขาส่งคนไปปิดปากฉัน ความผิดฐานมีภรรยาสองคนและฆาตกรรมภรรยาของตน ได้ถูกบันทึกผนึกไว้ในทะเบียนของศาสนจักรแล้ว