เมื่อต้องเผชิญกับผ้าบังแดดผืนที่เก้าบนเนินเพาะกล้าที่มักกดทับต้นชาอ่อนจนเสียหาย เมิ่งซีตัดสินใจฝ่าออกจากกรอบความคิดเดิม ๆ ที่ต้องเปลี่ยนใหม่ทั้งชุดพร้อมกัน และค้นหาปมปัญหาที่แท้จริง จากการบันทึกแสงและทิศทางลมอย่างละเอียด เธอค้นพบว่าจุลภูมิอากาศเฉพาะตรงรอยหักของเนินต่างหากคืออุปสรรคหลัก อย่างไรก็ตาม การเพิ่มผ้าให้หนาแน่นขึ้นอย่างไม่ไตร่ตรอง หรือการตั้งกฎการดึงเชือกที่ยุ่งยากซับซ้อน กลับสร้างความลำบากใหม่ให้กับการทำเกษตรจริง ในการลองผิดลองถูกและเฝ้าสังเกตอย่างต่อเนื่อง เมิ่งซีพยายามหาจุดสมดุลที่ดีที่สุดระหว่างการจัดการอย่างละเอียดกับความสะดวกในการปฏิบัติหน้างาน เพื่อค้นหาเส้นทางอนุบาลต้นกล้าที่สอดคล้องกับกฎของธรรมชาติ