แม่เลี้ยงสาวกับลูกเลี้ยงหนุ่มไฟแรง บนถนนที่ไม่มีทางย้อนกลับ ในห้องโดยสารแคบๆ กลางวันยังคงสถานะแม่ลูก พอตกกลางคืนเหลือเพียงไออุ่นและเสียงหอบหายใจ จากการหยั่งเชิงและหลบเลี่ยงในตอนแรก สู่การเข้าหาและเรียกร้องซึ่งกันและกันในเวลาต่อมา เหงื่อ ฝุ่น และแรงสั่นสะเทือนของเครื่องยนต์ ล้วนกลายเป็นเสียงประกอบของราคะ ยิ่งขับไปข้างหน้า เส้นแบ่งทางศีลธรรมก็ยิ่งเลือนราง จนถูกบดขยี้ใต้ล้ออย่างสิ้นเชิง