บนดินแดนรกร้างหลังระเบิดนิวเคลียร์ เรือประมงผุๆ กลายเป็นจุดเริ่มต้นเดียว เจียงโจวคิดจะใช้ชีวิตที่เหลืออย่างเงียบๆ แต่ความดุดันและตัณหากลับถาโถมเข้าหาเขา ร่างกายที่เปียกโชก ผิวที่เปื้อนโคลนตม และอาการสั่นสะท้านจากการจูบอันเร่าร้อนครั้งแรก ล้วนเตือนเขาว่า ในโลกนี้ทุนสำหรับการมีชีวิตรอดไม่ใช่แค่เพียงอาวุธ แต่ยังมีร่างกายที่ถูกจุดติดไฟ จากความยับยั้งชั่งใจสู่การปลดปล่อย จากความอยู่รอดสู่การพิชิต ในวินาทีที่จุดสูงสุดปะทุขึ้น ตัณหากลับดังกว่ากระสุนปืน อาวุธที่คมที่สุดในวันสิ้นโลกมักไม่ใช่มีดหรือปืน แต่เป็นตัณหาที่ทำให้คนยอมสยบด้วยตัวเอง