ทางเดินในเครื่องบินของสายการบินตงฟาง รถเข็นอาหารเฉียดข้อศอกเขาเบาๆ เธอพูดว่าขอโทษ เขาบอกว่าสายเกินไปแล้ว ทั้งห้องโดยสารกำลังมองอยู่ เขาพูดว่า: เว้นแต่เธอจะคุกเข่า หลินหว่านหนิงคุกเข่าครั้งหนึ่ง แล้วอีกครั้ง ชายกระโปรงกองขึ้นถึงต้นขา ป้ายชื่อยังติดอยู่ที่หน้าอก รู้สึกเพียงความอัปยศอันไร้ที่สิ้นสุด เธอร้องไห้วิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ประตูไม่ได้ล็อกแน่น ในพื้นที่แคบๆ ถุงน่องถูกฉีกออกทีละนิด เริ่มจากปาก แล้วก็มือ สุดท้ายทั้งตัวถูกกดลงบนอ่างล้างหน้า ข้างนอกมีเสียงฝีเท้า ทั้งสองคนไม่กล้าส่งเสียง เขาพูดว่า: ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ร้องเรียนเธอ ลงเครื่องแล้วจะให้รีวิวดีๆ เธอได้แต่ตอบว่า: ขอบคุณค่ะคุณลูกค้า