เขาว่ากันว่าอายุสี่สิบคือวัยที่ไม่หลงเหลือความสับสน แต่เปี้ยนเลี่ยงในวัยสี่สิบสองปี (รับบทโดยหวงปั๋ว) กลับพบว่าตัวเองมีความสับสนเพิ่มมากขึ้นจนทำอะไรไม่ถูก ปีนี้วิกฤตในชีวิตถาโถมเข้ามาไม่ขาดสาย ในฐานะพ่อที่กระตือรือร้นอยากพัฒนาและก้าวหน้า เขากลับต้องเผชิญกับการต่อต้านจากลูกชายที่มีนิสัยสงบเงียบไม่ยึดติด (รับบทโดยหรงจื่อซาน) อาชีพการงานที่ติดขัดอย่างหนักยังทำให้แผนการก้าวหน้าของเขาถูกสกัดกั้นอย่างรุนแรง ต่อจากนั้น ครอบครัวที่เขาเคยคิดว่าเรียบราบและสมบูรณ์แบบ กลับเริ่มเผยเค้าของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในวัยที่ไม่หลงเหลือความสับสนนี้ เปี้ยนเลี่ยงค้นพบในทันใดว่าสติปัญญาและประสบการณ์ที่สั่งสมมากว่าสี่สิบปีในชีวิตของเขาไม่เพียงพอที่จะรับมือกับปัญหานานัปการ แม้แต่วิธีที่เขาเคยใช้รับมือกับชีวิตก็ดูเหมือนจะผิดไปหมด เปี้ยนเลี่ยงรู้สึกหม่นหมอง สับสน และไร้เรี่ยวแรง แต่ในฐานะคนวัยกลางคนที่มีความรับผิดชอบ เขาหยุดไม่ได้ ได้แต่ก้าวเดินอย่างยากลำบากไปพร้อมกับพยายามหาทางแก้ไขปัญหา สุดท้าย เมื่อชีวิตในอดีตถูกทุบให้แตกสลายและประกอบขึ้นใหม่ เปี้ยนเลี่ยงก็คืนดีกับภรรยา (รับบทโดยเหมยถิง) ลูกชาย ญาติมิตรและเพื่อนฝูง และยังค้นพบวิถีที่ถูกต้องในการเปิดชีวิตอีกด้วย