ปี 1978 ถึงปี 2009 เป็นสามทศวรรษแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของจีน ผ่านเรื่องราวของครอบครัวอาเสิ่น แต่สิ่งที่เขียนไม่ได้มีเพียงชีวิตของครอบครัว她们เท่านั้น หากแต่เป็นเส้นทางการต่อสู้ที่อดทนแข็งแกร่ง ฝ่าฟันอุปสรรคอย่างยิ่งใหญ่และสะเทือนอารมณ์ของชาวจีนตลอดสามทศวรรษนี้ ปี 1978 นครฉงชิ่ง อาเสิ่นท้องโตพาเด็กๆ ห้าคนทั้งใหญ่ทั้งเล็กคุกเข่าอยู่หน้าประตูโรงงาน เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมให้สามีของเธอที่ถูกไล่ออกเพราะเมาเหล้า ในที่สุดอาเสิ่นก็ทำให้ผู้จัดการโรงงานตกลงให้ลูกคนโตสืบทอดตำแหน่งของอาเสิ่นเมื่อโตขึ้น แต่ท่ามกลางความวุ่นวายนี้เอง เธอก็คลอดลูกที่หน้าประตูโรงงาน ได้ลูกแฝดคู่หนึ่ง อาเสิ่นและอาเสิ่นเดิมมีลูกห้าคน สี่คนแรกตั้งชื่อตามคำว่า "เจริญรุ่งเรืองรุ่งโรจน์" นอกจากหลินหรงคนที่สองแล้ว หลินฟานคนโต หลินชางคนที่สาม และหลินเซิ่งคนที่สี่ล้วนเป็นผู้ชาย ส่วนหลินจิ้งคนที่ห้าเป็นเด็กหญิงเงียบขรึมและดื้อรั้น ลูกมากเกินไป ครอบครัวลำบากอยู่แล้ว และตอนนี้ยังสูญเสียเสาหลักทางเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดของบ้านไป นั่นคืออาเสิ่น เขาติดแอลกอฮอล์จนหมดความสามารถในการทำงาน อาเสิ่นต้องลุกขึ้นแบกรับครอบครัว ลูกแฝดที่เพิ่งคลอดเลี้ยงไม่ไหว จำเป็นต้องยกให้คนอื่น แต่ระหว่างทางไปยกให้คนนั้น แฝดหายไปหนึ่งคน อาเสิ่นอดทนกับความโศกเศร้าอันมหาศาล อุ้มอีกคนที่เหลือกลับบ้าน นั่นคือลูกคนที่หกของตระกูลหลิน อาเสิ่นพาลูกห้าคนเริ่มทำงาน ทำเต้าเจี้ยวเองไปขายตามถนน แต่เธอไม่มีเงินซื้อวัตถุดิบ ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการคุกคามของเหล่าหลิวจากสหกรณ์การขาย และยังถูกอาเจียงที่ขายเต้าเจี้ยวเหมือนกันโจมตีและดูหมิ่น หลินเจี้ยนเซ่อ น้องชายสามีที่กลับมาจากการเป็นเยาวชนส่งลงชนบท ใช้กำปั้นของเขาปกป้องศักดิ์ศรีของอาเสิ่น แต่กลับก่อให้เกิดข่าวลือมากขึ้น ข่าวลือว่าอาเสิ่นเป็นพานจินเหลียน เหล่าหลิวเป็นซีเหมินชิ่ง อาเสิ่นเป็นอู่ต้าหลาง และหลินเจี้ยนเซ่อเป็นอู่ซงที่อาเสิ่นล่อลวง อาเสิ่นเลิกเหล้าไม่ได้หลายครั้ง ใจหงุดหงิด การปะทะกับหลินเจี้ยนเซ่อกลายเป็นเรื่องตลกกลางถนน หลินเจี้ยนเซ่อโกรธจัดทุบกระจกบ้านทุกหลังที่ปล่อยข่าวลือ และไปคิดบัญชีกับเหล่าหลิว แต่อาเสิ่นหยุดไม้ของหลินเจี้ยนเซ่อไว้ เพราะเหล่าหลิวมีบุญคุณต่อตระกูลหลินจริงๆ หลังจากหลินเจี้ยนเซ่อออกจากสถานกักกัน เขาไม่ได้กลับไปที่บ้านหลินอีก แต่จากไปยังถิ่นอื่น อาเสิ่นก็เพราะข่าวลือเหล่านี้ สร้างศัตรูขึ้นในบ้านคนหนึ่ง นั่นคือหลินจิ้งคนที่ห้า หลินจิ้งเกลียดอาเสิ่น เธอเกลียดชื่อเสียงที่แม่มอบให้พี่น้องของพวกเธอ อาเสิ่นใช้ทักษะการเอาชีวิตรอดทุกอย่างของผู้หญิงคนหนึ่ง ดิ้นรนเลี้ยงลูกทั้งหกคนจนโต หลินฟานคนโตอายุครบสิบแปดปี ถึงเวลาสืบทอดตำแหน่งของอาเสิ่นเข้าทำงานในโรงงาน แต่หลินฟานกลับชอบเรียนหนังสืออย่างเดียว อยากสอบเข้ามหาวิทยาลัย ครอบครัวไม่อาจอนุญาต บังคับให้หลินฟานเผาจดหมายตอบรับเข้ามหาวิทยาลัย หลินหรงคนที่สองเป็นเด็กสาวที่รักความหรูหรา ถึงขั้นขโมยเสื้อผ้าใหม่ของเพื่อนร่วมชั้น และถูกพี่ชายของเพื่อนร่วมชั้นตามตอแย หลินชางคนที่สามและหลินเซิ่งคนที่สี่สนิทกันที่สุด平時 เป็นเด็กซนคู่หนึ่งที่อยู่เฉยไม่ได้สักนิด สร้างเรื่องป่วนสารพัด หลินหรงถูกอันธพาลตามตอแย คนที่สามและสี่ไปตามพี่ใหญ่หลินฟานมาช่วย แต่หลินฟานพลาดมือ ฆ่าคนนั้นตาย อาเสิ่นตัดสินใจว่าหลินฟานจะเป็นเสาหลักทางเศรษฐกิจและความหวังของบ้าน เขาเข้าคุกไม่ได้ ดังนั้นจึงต้องจับสลากระหว่างลูกคนอื่นๆ ใครจับได้ก็ไปรับโทษแทนพี่ใหญ่ ผลการจับสลากคือหลินเซิ่งคนที่สี่จับได้ แต่ด้วยความกลัวเขาจึงแอบเปลี่ยนสลากให้หลินชาง หลินชางเข้าคุก ตั้งแต่นั้นมา ก็เปลี่ยนชีวิตของสองคนนี้ไปตลอดกาล หลังจากนั้นความกังวลของอาเสิ่นก็ไม่เคยหยุด หลินหรงคนที่สองก่อเรื่องอันธพาลหญิง เธอตกหลุมรักหนุ่มจิตรกรติงซง ขณะที่ติงซงวาดภาพเปลือยให้เธอ ถูกคนพบเห็น ภาพเปลือยของเธอถูกติดไว้ที่ป้ายประชาสัมพันธ์ หลินหรงเพื่อปกป้องติงซงยอมรับว่าตัวเองบังคับให้ติงซงทำ แต่แรงกดดันจากสังคมทำให้หลินหรงมีอาการทางจิตบ้าง ในหลายปีต่อมาไม่กล้าก้าวออกจากบ้านแม้แต่ก้าวเดียว แค่วันๆ อยู่บ้านถักเสื้อไหมพรมเป็นเพื่อนกับแมว หลินเซิ่งขโมยอะไหล่ในโรงงานไปขายหาเงินให้ครอบครัว ถูกอาเสิ่นจับได้ ระหว่างที่ชดใช้อะไหล่ให้โรงงานแทนหลินเซิ่งก็ถูกจับได้คาหนังคาเขา และคนที่จับอาเสิ่นด้วยมือตัวเองก็คือหลินฟานที่กำลังเข้าเวร สิ่งนี้ทำให้หลินฟานถูกไล่ออกจากโรงงาน หลินจิ้งหลงใหลเปียโนและมีพรสวรรค์ทางดนตรีอย่างมาก อาเสิ่นตัดใจซื้อคีย์บอร์ดไฟฟ้าให้หลินจิ้ง แต่กลับสงสัยผิดๆ ว่าหลินจิ้งขโมยเงินในบ้านไปซื้อเครื่องดนตรี ทำให้หลินจิ้งถูกดูหมิ่นอีกครั้ง หลินจิ้งทุบคีย์บอร์ดไฟฟ้าแตก และกลายเป็นคนที่เกลียดอาเสิ่นที่สุด แม้แต่อาเสิ่น หลังจากติดแอลกอฮอล์อีกครั้งถูกส่งโรงพยาบาลช่วยชีวิต ก็ได้พบกับเฝิงอวี้ถิงคนรักเก่า และภายใต้การยุยงของแม่ก็หย่ากับอาเสิ่น อยากอยู่กับเฝิงอวี้ถิง ใช้ชีวิตเป็นผู้ชายอีกครั้ง แต่เฝิงอวี้ถิงหลอกเอาเงินเขาไปหมด อาเสิ่นรู้ว่าเขายังขาดอาเสิ่นไม่ได้ หลินเจี้ยนเซ่อก็กลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้เขากลับบ้านอย่างสง่างาม เพราะหลินเจี้ยนเซ่อได้เป็นผู้จัดการโรงงานแล้ว หลินเจี้ยนเซ่อแก้แค้นเหล่าหลิวและอาเจียงในอดีต และจะพาครอบครัวอาเสิ่นออกจากฉงชิ่ง ไปใช้ชีวิตที่โรงงานของเขา แต่อาเสิ่นในที่สุดก็ปฏิเสธ เธอปล่อยหลินชางที่ติดคุกไม่ได้ และหวังว่าลูกคนที่เจ็ดที่หายไปจะกลับมาสักวัน ที่สำคัญกว่านั้น เธอจากที่นี่ไปไม่ได้ บ้านเกิดที่เธอเติบโต หลินเจี้ยนเซ่อได้แต่จากไปอย่างเศร้าใจ