หลังเกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ในปีที่สิบห้าแห่งรัชกาลคังซี จักรพรรดิคังซีผู้ยังเยาว์ทรงเปิดการสอบเพื่อเฟ้นหาผู้มีความสามารถด้านการจัดการแม่น้ำ เฉินหวง บัณฑิตสอบตกวัยยี่สิบสี่ปีผู้เชี่ยวชาญการจัดการแม่น้ำก็โดดเด่นขึ้นมา จักรพรรดิคังซีผู้เยาว์ไม่ยึดติดกับธรรมเนียมเดิม ทรงคัดเลือกเขาขึ้นมาโดยตรง เฉินหวงจับมือกับจินฝู่ซึ่งมีความมุ่งมั่นเดียวกันในการจัดการแม่น้ำ ฝ่าฟันลมฝนมากว่าครึ่งศตวรรษ ผ่านพ้นความปั่นป่วนทางการเมืองครั้งสำคัญหลายครั้งในรัชสมัยคังซี เฉินหวงผู้เยาว์และกล้าแสดงความคิดเห็นต้องจบชีวิตลงด้วยการใส่ร้ายของขุนนางกังฉินที่สมคบกัน ก่อนตายได้ทิ้งตำราอันเลื่องชื่อเรื่องการจัดการแม่น้ำไว้ คือ 《บันทึกสาระสำคัญการป้องกันแม่น้ำ》 ปีที่ห้าสิบเอ็ดแห่งรัชกาลคังซี ไต้หวันถูกกู้คืน จุนกาเรียนสงบราบคาบ แม่น้ำเหลืองสงบราบเรียบ น้ำในแม่น้ำกลับใสสะอาด จักรพรรดิคังซีเสด็จเยือนหยางโจว ทอดพระเนตรเห็นศาลเจ้าแม่น้ำ ในศาลมีรูปปั้นของจินฝู่และเฉินหวง ผู้มีคุณธรรมและอุดมการณ์ ความเมตตากรุณายังคงอยู่ในใจประชาชน