ในปี 305 ก่อนคริสตกาล องค์กษัตริย์ผู้ครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์แคว้นฉิน พระเจ้าฉินเจาซียงหวัง อิ้งจี้ ได้ขึ้นครองบัลลังก์ ตลอดห้าสิบหกปีต่อมา ภายใต้การสนับสนุนของพระมารดาพระนางเซวียนไท่โฮ่วและลุงของพระองค์เว่ยหราน กษัตริย์อิ้งจี้แห่งฉินได้เติบโตจากกษัตริย์หนุ่มผู้ไร้เดียงสาสู่ราชาผู้แท้จริงที่มั่นคงหนักแน่นและกึกก้องไปทั่วหล้า ขณะที่แคว้นฉินก็ก้าวกระโดดจากรัฐกำลังสองระดับกลางสู่มหาอำนาจยักษ์ใหญ่ที่หาญกล้ามองข้ามรัฐทั้งปวง ด้วยความช่วยเหลือของพระนางเซวียนไท่โฮ่ว นักการทูตสายตั้งฉากตั้งนอนฟ่านซุย และไป๋ฉี "เทพเจ้าแห่งสงคราม" พระเจ้าฉินเจาซียงหวังได้ใช้นโยบายแห่งรัฐ "ผูกมิตรด้วยกำลังและผลประโยชน์" และ "ผูกมิตรไกลโจมตีใกล้" นำพาประชาชนแคว้นฉินทำลายอี้ฉวี สร้างกำแพงเมืองจีนครั้งใหญ่ โจมตีแคว้นฉีอย่างหนักหน่วง ตีแตกเมืองหลวงแคว้นฉู่ บังคับให้เว่ยและหานยอมสยบเป็นข้าแผ่นดิน และยังนำไปสู่สมรภูมิอันโหดเหี้ยมที่สุด สมรภูมิฉางผิงที่ทำลายล้างแคว้นจ้าวศัตรูใหญ่เพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่จนย่อยยับ สุดท้ายยังกวาดล้างราชวงศ์โจวตะวันตกและยึดเก้าขันทองคำ นับแต่นั้นแคว้นฉินก็ผงาดเหนือแผ่นดินกลางอย่างไร้ผู้เทียบได้ และแปดสิบหกปีต่อมา มหาธรรมแห่งการรวมแผ่นดินจีนของอิ้งเจิ้งก็ได้เปิดฉากขึ้นแล้ว