ในเมืองที่วุ่นวาย มีร้านน้ำหวานจีนโบราณชื่อ "ถังต้าซย่า" ซ่อนตัวอยู่ริมบ่อน้ำใต้ต้นไทร เจ้าของร้านชื่อถังเหลียวเทียน ชอบพูดคุยชอบโม้ อายุย่างเข้าหกสิบแล้ว ทำน้ำหวานจีนโบราณสูตรดั้งเดิมได้เยี่ยม เพราะร้านค่อนข้างซ่อนตัว ลูกค้าส่วนใหญ่จึงเป็นเพื่อนบ้านเก่าและขาประจำ ทุกคนชอบบรรยากาศที่นี่เหมือนมาเยี่ยมบ้านเพื่อน เขาเป็นที่รู้จักในชื่อพี่เทียนและมีความสุขกับสิ่งนี้ พร้อมคงรูปแบบการดำเนินธุรกิจแบบดั้งเดิม เชื่อในพลังของการบอกต่อ ราวกับมองข้ามความเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย ที่นี่มีความเงียบสงบและจังหวะชีวิตที่เชื่องช้าเป็นพิเศษ แต่เมื่อถึงช่วงปิดเทอมฤดูร้อน หลานชายถังห่าวห่าวที่ไปเรียนต่างถิ่นก็กลับบ้านมาที่ร้านน้ำหวานอย่างกระทันหัน และขอทำงานพิเศษหาเงินเรียน ในฐานะปู่ ถังเหลียวเทียนรู้ดีว่าร้านเล็ก ๆ นี้ไม่ต้องการคนช่วยงานเลยสักนิด แต่ความสัมพันธ์ปู่หลานอันพิเศษนี้ทำให้เขาต้องตอบตกลง และยังต้องยอมรับข้อเรียกร้องไร้เหตุผลสารพัดที่ถังห่าวห่าวเสนอมาอีกด้วย