ในยุคทศวรรษ 1970 คุณปู่ตู้ผู้พำนักอยู่ในเมืองเล็กๆ ริมทะเล มีลูกสาวสี่คน ลูกสาวคนโตแต่งงานออกไปอยู่ต่างถิ่น คนที่สองเหม่ยหลานแต่งงานกับเหอเต๋อโหย่วชาวนาที่แกะตราประทับอยู่ในแผนกบริการของโรงงาน คนที่สามเหม่ยเสียฝ่าฝืนความประสงค์ของคุณปู่ แต่งงานกับเจียงฮั่นผิงปักกิ่งที่มาเป็นครูสอนแทนในโรงเรียนของโรงงาน เหลือเพียงคนที่สี่เหม่ยเจวียนผู้ดื้อรั้นที่ยังรอแต่งงานอยู่ที่บ้าน เหตุผลสำคัญที่ทำให้คุณปู่ปิดตาไม่ลงคือทั้งชีวิตมีลูกสาวสี่คน และลูกสาวก็ยังให้กำเนิดลูกสาว ไม่มีผู้ชายสักคน เหม่ยเจวียนคือความหวังเดียวของคุณปู่ หลานที่เกิดจากลูกสาวก็ยังนับเป็นหลานนะ! เหอเต๋อโหย่วที่คิดคำนวณอยู่ในใจจึงแนะนำเจิ้งหมานโตวผู้ที่นึ่งซาลาเปาในโรงอาหารพนักงานโรงงานให้รู้จักกับเหม่ยเจวียน ทั้งสองเริ่มจากรังเกียจกันและกันจนยอมรับกัน ต่อมาแต่งงานและมีลูกชายชื่ออี้หมิง คุณปู่ตู้จึงยิ้มได้แม้อยู่ในปรโลก เจิ้งหมานโตว เหอเต๋อโหย่ว และเจียงฮั่นผิง สามพี่เขยที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงทั้งถิ่นกำเนิด อุปนิสัย วิชาความรู้และฝีมือ ตลอดจนความสนใจ สามครอบครัวนี้ร่วมฝ่าฟันลมฝนด้วยกันมากว่าครึ่งชีวิต ในการแสวงหาความสุข พวกเขากลายเป็นพี่น้องต่างสกุลที่สนิทกันยิ่งกว่าพี่น้องแท้ๆ