“ทะยานสู่ฟากฟ้าคราม แขนขว้างไต่ขึ้น เมฆขาวพวยพุ่ง ดั่งคว้าได้ในกำมือ” — ปีอันเซย์ที่ห้า ยุคที่รัฐบาลโชกุนใกล้สิ้นลม ชิบูซาวะ เออิจิ วัยเยาว์ปีนป่ายผ่านช่องเขาอันตราย พลันเอ่ยกลอนขับกล่อมใจอันแรงกล้า เขามองดูโลกที่เสื่อมทรามและว่างเปล่า ตั้งปณิธานจะบำรุงราษฎร์และตอบแทนแผ่นดิน ด้วยเหตุนี้เขาจึงซึมซับหนทางทำกำไรจาก “หลุนอวี่” ตัดสินใจลาออกจากราชการหันมาค้าขาย ผ่านหกสิบปีแห่งการทุ่มเทกายใจ คุณูปการแผ่ไพศาล จนพลิกผันขนบธรรมเนียมและทิ้งร่มเงาไว้แก่ชนรุ่นหลัง