ในปีที่หกแห่งรัชสมัยเฉียนหลง หญิงสาวเว่ยอิงลั่วเข้าสู่พระราชวังต้องห้ามในฐานะนางกำนัลเพื่อสืบหาความจริงเกี่ยวกับการเสียชีวิตของพี่สาว จากการสอบสวน อิงลั่วพิสูจน์ได้ว่าการตายของพี่สาวเกี่ยวข้องกับองค์ชายหงโจวผู้เสเพล นางตั้งปณิธานที่จะทวงความยุติธรรม จักรพรรดินีฟู่ฉา ผู้เคร่งครัดในธรรมเนียมปฏิบัติ หวั่นเกรงว่าอิงลั่วจะหลงผิด จึงทุ่มเทมอบความอบอุ่นและความช่วยเหลือแก่นาง ภายใต้การอบรมอย่างใส่ใจของจักรพรรดินี เว่ยอิงลั่วค่อยๆ เติบโตเป็นนางข้าหลวงในวังที่มีความเที่ยงตรงและเข้มแข็ง และปล่อยวางความแค้น ใช้ชีวิตอย่างจริงจัง การสวรรคตอย่างน่าเศร้าของจักรพรรดินีทำให้อิงลั่วเข้าใจผิดต่อเฉียนหลงอย่างมาก ทั้งสองเริ่มจากเป็นศัตรูต่อกันจนในที่สุดเข้าใจและเกื้อหนุนกัน ด้วยความกล้าหาญที่ไม่ย่อท้อ ปัญญาที่เฉียบแหลม และจิตใจที่กว้างขวาง อิงลั่วฝ่าฟันอุปสรรคมากมายทั้งในและนอกวัง จนในที่สุดกลายเป็นพระสนมหลิงผู้ช่วยเสริมสร้างความรุ่งเรืองแห่งรัชสมัยเฉียนหลง จนกระทั่งก่อนอิงลั่วสิ้นใจ นางจึงบอกเฉียนหลงถึงคำฝากฝังของจักรพรรดินีฟู่ฉาที่มอบไว้เมื่อครั้งใกล้สิ้นพระชนม์ นั่นคือหวังให้นางอยู่เคียงข้างหงลี่ ช่วยให้พระองค์เป็นกษัตริย์ผู้ทรงคุณธรรมและมีความสามารถ เฉียนหลงจึงได้รู้ถึงความปรารถนาอันลึกซึ้งของตระกูลฟู่ฉา ในปีที่หกสิบแห่งรัชสมัยเฉียนหลง จักรพรรดิเฉียนหลงประกาศให้องค์ชายเจีย อ๋องหย่งเหยียน พระโอรสของเว่ยอิงลั่ว เป็นรัชทายาท พร้อมทั้งสถาปนาย้อนหลังให้พระมารดาของรัชทายาท พระสนมหลิงอี๋หวงกุ้ยเฟย เป็นจักรพรรดินีเสี่ยวอี๋ ในที่สุดอิงลั่วก็ใช้ชีวิตทั้งชีวิตของตนเพื่อทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับจักรพรรดินีฟู่ฉาได้สำเร็จ