ในปี 1928 ลมพายุหลวงพัดถล่มปักกิ่ง ผู้บัญชาการสำนักงานตำรวจปักกิ่งใช้โอกาสฉลองวันเกิดกักขังบรรดาผู้ทรงอิทธิพลวงการโบราณวัตถุแห่งเมืองหลวง ขณะที่ห้าสายตระกูลกำลังตกอยู่ในวิกฤต สวี่อี้เฉิงเข้าช่วยแก้ไขสถานการณ์และคลี่คลายภัยของห้าสายตระกูลได้สำเร็จ แต่แล้วคลื่นลูกใหม่ก็ซัดเข้ามาเมื่อเฉินเหวยหลี่สหายเก่าถูกฆ่าตายกลางถนน ก่อนสิ้นใจได้ส่งกระดาษแผ่นหนึ่งให้นายสวี่อี้เฉิง ซึ่งมีรอยตราประทับคำว่า "ลม" และ "ดิน" ปรากฏอยู่รางๆ สวี่อี้เฉิงจึงเริ่มสืบสวนและพบโดยบังเอิญว่าการตายของเฉินเหวยหลี่เกี่ยวข้องกับชาวญี่ปุ่น องค์ชายใหญ่แห่งราชวงศ์ก่อนอย่างอวี้ฟางเปิดเผยว่าสุสานพระสนมเอกซูเซิ่นแห่งสุสานหลวงตะวันออกถูกขโมย และขอให้นายสวี่อี้เฉิงช่วยคลี่คลายวิกฤตสุสานหลวงตะวันออก ขณะที่สวี่อี้เฉิงสังหรณ์ได้ว่าวิกฤตนี้เกี่ยวข้องกับการตายของสหายเฉินเหวยหลี่ เพื่อประโยชน์ส่วนรวมในการป้องกันสมบัติชาติจีนไหลออกนอกประเทศ และเพื่อประโยชน์ส่วนตัวในการค้นหาความจริงการตายของสหาย สวี่อี้เฉิงพร้อมด้วยไหหลานจูทายาทราชวงศ์ หลิวอี้หมิงและหวงเค่ออู๋รุ่นน้องแห่งห้าสายตระกูล และฟู่กุ้ยสหายสนิท ได้บุกฝ่าปิงอันเฉิงและใช้การกระทำจริงหยุดยั้งการไหลออกนอกประเทศของสมบัติชาติจีน