ในช่วงสงครามกรุงเทพฯ ชายไทยเกือบทั้งหมดถูกเกณฑ์ไปรบ เสี่ยวม่ายก็ต้องจากภรรยาที่ตั้งครรภ์ไปเป็นทหาร เขาได้รู้จักเพื่อนร่วมรบสี่คนซึ่งต่อมากลายเป็นเพื่อนสนิท ได้แก่ เสี่ยวเท่อ เหล่าผู่ อาซิ่น และอาไอ้ หลังสงครามสิ้นสุด อาม่ายพาเพื่อนทั้งสี่กลับบ้านเกิดที่ปากน้ำ และแนะนำภรรยาสวยงามของเขาอย่างเสี่ยวไน่กับลูกน้อยที่เพิ่งเกิดชื่อถังถังให้ทุกคนรู้จัก เสี่ยวเท่อ เหล่าผู่ อาซิ่น และอาไอ้ตัดสินใจพักที่ปากน้ำสักระยะและย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านเก่าฝั่งตรงข้ามบ้านอาม่าย แต่ในเวลาเดียวกัน ก็เริ่มมีข่าวลือในหมู่บ้านว่าแท้จริงแล้วเสี่ยวไน่เสียชีวิตตอนคลอดยากทั้งแม่และลูกไม่ได้รอดชีวิต ข่าวลือนี้มาจากป้าเผย หญิงขายเหล้าในท้องถิ่น เสี่ยวเท่อและอีกสามคนคิดว่าข่าวลือนี้ไร้สาระสิ้นดีจึงไม่สนใจ แต่ไม่กี่วันต่อมาป้าเผยก็เสียชีวิตอย่างไม่คาดคิด บรรยากาศอัปมงคลเริ่มปกคลุมปากน้ำ พฤติกรรมของเสี่ยวไน่ก็แปลกขึ้นเรื่อยๆ แต่อาม่ายยังคงจมอยู่กับความสุขที่ได้ reunited กับภรรยาและลูก ไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าและข้อสงสัยต่างๆ ทำให้เสี่ยวเท่อ เหล่าผู่ อาซิ่น และอาไอ้ ปวดหัวไม่หยุด พวกเขาคิดหาทุกวิถีทาง แม้กระทั่งใช้ตำนานที่ว่า "เพียงมองลอดหว่างขาไปข้างหลัง ก็สามารถแยกได้ว่าใครเป็นผี" เพื่อพิสูจน์ข่าวลือเกี่ยวกับเสี่ยวไน่ แต่กลับยิ่งตกอยู่ในความสงสัยที่ลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ เพื่อช่วยอาม่าย พวกเขาใช้กลอุบายสารพัด แต่ภายใต้การจับตาดูอย่างใกล้ชิดของเสี่ยวไน่ กลับไร้ผลซ้ำแล้วซ้ำเล่า เงื่อนงำการฆาตกรรมคืบคลานเข้ามาทีละก้าว พวกเขาจะหาความจริงและช่วยอาม่ายหนีจากเงื้อมมือภรรยาผีร้ายได้อย่างไร......