บนถนนสายเล็กในชนบท ซุนกวงหมิง ผู้ซึ่งถูกเพื่อนร่วมงาน "ผลักดัน" ออกจากสำนักพิมพ์เพราะเป็นคนบ้างานและเข้มงวดเกินไป กำลังเดินทางไปรับตำแหน่งเลขาธิการคนแรกของหมู่บ้านโฮ่วสือโกว สิ่งแรกที่เขาทำเมื่อเข้าหมู่บ้านคือชนกับรถอีกคัน และผู้ก่อเหตุก็คือสวีเหวยอี ผู้ซึ่งเพิ่งมาถึงหมู่บ้านโฮ่วสือโกวเพื่อเตรียมรับตำแหน่งทูตประชาสัมพันธ์ของหมู่บ้านเช่นกัน ในเวลาเดียวกัน โรงแรม "จวินจื่อหลาน" ที่จางจื่อหาว ลูกชายมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเมืองซีไห่ เพิ่งลงทุนไป ก็กำลังจัดพิธีเปิดอย่างยิ่งใหญ่ แต่ในงานเลี้ยงกลับมีคนกว่ายี่สิบคนเกิดอาการอาหารเป็นพิษ สื่อรายงานทันทีว่าผักทั้งหมดที่ใช้ในโรงแรม "จวินจื่อหลาน" ล้วนส่งตรงมาจากหมู่บ้านโฮ่วสือโกว ทันใดนั้นกระแสวิพากษ์วิจารณ์ก็ปะทุขึ้น ด้วยสถานะนักชิมอาหารของซุนกวงหมิง และความพยายามอย่างต่อเนื่องของสวีเหวยอีในด้านการประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อใหม่ ผักของหมู่บ้านโฮ่วสือโกวจึงค่อยๆ กลับเข้าสู่เส้นทางปกติ หมู่บ้านได้พัฒนาโครงการท่องเที่ยวโฮมสเตย์ และผสานกับนโยบายบรรเทาความยากจนแบบตรงจุดของประเทศในปัจจุบัน ใช้ประโยชน์จากเงินกู้เพื่อการเกษตร ค่อยๆ นำครัวเรือนยากจนในหมู่บ้านเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้อง ซุนกวงหมิงเองก็เปลี่ยนไปอย่างเงียบๆ จากคนบ้างานและนักชิมอาหารในตอนแรก กลายเป็นเลขาธิการคนแรกที่qualified และเขากับชาวบ้านที่น่ารักก็ยังคงจุดประกายใหม่ๆ ระหว่างกันอยู่เสมอ...