ในปี 1940 ฉูจื่อกัง สตรีหนุ่มหัวก้าวหน้าจากมหาวิทยาลัยต่อต้านญี่ปุ่นเหยียนอานได้รับคำสั่งแต่งตั้งจากส่วนกลางอย่างกะทันหันให้จัดตั้งสถานรับเลี้ยงเด็กเหยียนอาน ฉูจื่อกังปฏิเสธว่า ฉันมาเหยียนอานไม่ได้มาเป็นเจ้าแม่เด็กน้อยนะ แต่ไม่คิดว่าเหมาเจ๋อตงจะเป็นคนแรกที่ส่งลูกสาวของตัวเอง เหมาเจียวเจียว เข้ามาในสถานรับเลี้ยงเด็ก ตั้งแต่นั้นมาลูกกำพร้าของผู้พลีชีพ ทายาทของทหารต่อต้านญี่ปุ่น และสายเลือดแดงของผู้นำปฏิวัติอย่างเหมาเจ๋อตงและหลิวปั๋วเฉิง ล้วนถูกมอบให้กับหญิงชาวบ้านชนบทที่ไม่มีความรู้สูงหรือแม้แต่อ่านหนังสือไม่ออก สถานรับเลี้ยงเด็กต้องเผชิญกับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์จริงมากมาย เช่น สงครามร้อยวันกับโรคไอกรน การเสียชีวิตของหลิวหัวเป่ย การเปลี่ยนชื่อเป็นสถานรับเลี้ยงเด็กนครลอสแอนเจลิส การทิ้งระเบิดของเครื่องบินศัตรู การจู่โจมของสายลับ การแย่งข้ามแม่น้ำเหลือง ความวุ่นวายของงิ้วหยางเกอ และคณะผู้สื่อข่าวจีนและต่างประเทศเข้าเยี่ยมชม ในปี 1947 ก๊กมินตั๋งทิ้งระเบิดเหยียนอาน เหมาเจ๋อตงและโจวเอินไหลสั่งให้สถานรับเลี้ยงเด็กอพยพตามหน่วยงานกลางชุดแรก ระหว่างการอพยพ ขบวนที่มีคนกว่าสามร้อยคนและรถม้ากว่าหนึ่งร้อยคันถูกโจมตีอย่างรุนแรงจากศัตรู ในที่สุดฉูจื่อกังก็นำเด็กๆ ที่ไม่มีการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตแม้แต่คนเดียวติดตามกองทัพปลดแอกเข้าสู่ปักกิ่ง ในวันพิธีสถาปนาประเทศ เด็กๆ ยืนอยู่บนจัตุรัส มองดูธงแดงห้าดาวค่อยๆ ชูขึ้น