เรื่องราวของโจวฉีซิง บัณฑิตจากสถาบันดนตรีแห่งหนึ่ง ที่ได้แสดงความคิดเห็นต่อบทเพลงเปียโนที่ศาสตราจารย์เซียวฉางฮุยสร้างสรรค์ขึ้น ในงานเลี้ยงฉลองจบการศึกษา ศาสตราจารย์เซียวได้เยาะเย้ยโจวฉีซิงอย่างเจ็บแสบ ถ้อยคำที่ทำร้ายจิตใจและสายตาที่ดูแคลนของศาสตราจารย์เซียว ทำให้ความภาคภูมิใจในตนเองของโจวฉีซิงได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาจากไปอย่างเดือดดาลและสาบานว่าจะต้องเปิดร้านขายเครื่องดนตรีให้สำเร็จ ในอนาคตจะใช้ความจริงตอบโต้ศาสตราจารย์เซียวอย่างเจ็บแสบ เพื่อทวงคืนศักดิ์ศรีของตนเอง โจวฉีซิงผ่านความยากลำบากมากมายจนในที่สุดก็เปิดร้านขายเครื่องดนตรีได้สำเร็จ แต่ด้วยข้อจำกัดด้านความสามารถและเงินทุน ทำให้ร้านต้องฝ่าฟันอุปสรรคอย่างหนัก หลังผ่านความยากลำบากนับไม่ถ้วน โจวฉีซิงก็ได้รับความสนใจจากบริษัทลงทุน บริษัทเติบโตอย่างรวดเร็วและก่อตั้งกลุ่มการศึกษาดนตรีขึ้นในไม่ช้า ในที่สุดโจวฉีซิงก็ตระหนักรู้ผ่านประสบการณ์ในสังคม และละทิ้งความคิดเดิมๆ ระหว่างการพัฒนาตนเอง เขาสัมผัสได้ถึงพลังของมิตรภาพ ความรัก และทีมงาน! โจวฉีซิงผู้ประสบความสำเร็จยังเข้าใจอย่างลึกซึ้งผ่านการฝึกฝนว่า สิ่งที่โลกนี้ต้องการไม่ใช่การแก้แค้น แต่คือความเข้าใจ ความอดทนอดกลั้น ความไว้วางใจ และความกตัญญู!