นาริตะ โนะโซมุ (มิซึทานิ ยูทากะ) เป็นทนายความ ส่วนยูซึโกะ (โทโกชิมะ โยชิโกะ) ภรรยาของเขาเป็นผู้พิพากษา เนื่องจากยูซึโกะทำงานในต่างจังหวัด ทั้งคู่จึงแทบไม่ได้พบหน้ากันเลยตลอดทั้งสัปดาห์ เพื่อแก้ปัญหาการแยกกันอยู่ของสามีภรรยา ยูซึโกะที่ไม่ได้กลับบ้านมานานจึงให้โนโซมุดูเอกสารรับสมัครผู้พิพากษาอาสา ตามคำบอกเล่าของยูซึโกะ นี่คือระบบที่เกิดขึ้นจากแนวคิดส่งเสริมความเป็นเอกภาพของวิชาชีพกฎหมาย เปลี่ยนแปลงสภาพที่ผู้พิพากษาและทนายความแยกจากกัน และมุ่งสู่คำพิพากษาที่ดีขึ้นจากมุมมองของวิชาชีพกฎหมายโดยรวม โนโซมุจึงรับหน้าที่เป็นผู้พิพากษาอาสา กล่าวคือเขาต้องทำงานเป็นทนายความควบคู่ไปกับการเป็นผู้พิพากษาอาสา งานแรกในฐานะผู้พิพากษาของโนโซมุคือคดีขอให้รื้อถอนปุ๋ยใบไม้เน่า ในสวนของนักแปลวากาสุงิ ฮิเดโตะ (มิอุระ โคอิจิ) มีปุ๋ยใบไม้เน่าที่ส่งกลิ่นเหม็นวางอยู่ เพื่อนบ้านอย่างโนเสะ ชิมะโกะ (สึสึอิ มาริโกะ) และคนอื่นๆ จึงยื่นคำร้องขอให้รื้อถอนปุ๋ยใบไม้เน่านั้น ในไม่ช้า โนโซมุก็เริ่มดำเนินการไกล่เกลี่ย