ฉันคิดว่าสิ่งที่ฉันชอบมาตลอดคือความรู้สึกที่ร้อนแรงเหมือนฤดูร้อนนั้น สำหรับไป๋ชวนและเพื่อนๆ ในฐานะนักแสดง พวกเขาไม่สามารถถูกจำกัดอยู่แค่สองตัวละครนี้ตลอดไปได้ เมื่อฉันเห็นตัวอย่างครั้งแรกก็ตื่นเต้นมาก แต่ก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เพราะฉันหายากที่จะพบความไร้เดียงสาและความสดใสของหน่าวหน่าวในตัวชวนที่หล่อเหลาและเท่ในตอนนี้ ผู้อำนวยการชมรมดนตรีที่ไว้ผมสั้นน้ำหนัก 200 ปอนด์กับต้นขาใหญ่และเพื่อนๆ ที่เล่นกีตาร์ร้องเพลงด้วยกัน โตขึ้นแล้วหล่อกว่าเดิมและเป็นผู้ใหญ่ขึ้น นี่อาจเป็นกระบวนการเติบโตที่ย้อนกลับไม่ได้ ฉันจึงคิดว่าช่างเถอะ ชวนจะโตขึ้น หน่าวหน่าวก็เช่นกัน การที่ได้เห็นโมเมนต์หวานๆ แบบนี้ให้เราคิดถึงความตั้งใจแรกและหวนนึกถึงช่วงเวลาสนุกๆ ตอนดูซีรีส์ก็ไม่เลวเลย และดวงตารูปอัลมอนด์ที่เต็มไปด้วยความรักของไป๋ไป๋ก็ยังคงเป็นเลขาธิการสภานักเรียนคนเดิมจริงๆ ~