นานามิ ย้ายมาจากจังหวัดชอลลาโด และรู้สึกหวาดกลัวต่อทุกสิ่งรอบตัว โดยเฉพาะสำเนียงท้องถิ่นของเธอที่ทำให้เธอถูกพวกอันธพาลในโรงเรียนหัวเราะเยาะในวันแรก แต่แล้วก็มีเด็กสาวกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาปกป้องเด็กสาวหน้าใหม่ที่ดูซื่อ ๆ คนนี้ พวกเธอคือชุนฮวาผู้มีมาดพี่ใหญ่ กุหลาบผู้ทุ่มเทสุดตัวเพื่อให้ได้ตาสองชั้น กึมอกสาวนักอ่าน Bokhee ผู้ฝันอยากเป็นมิสเกาหลี ซูจีสาวสวยเย็นชาผู้หยิ่งยโส และจินฮีผู้ปากจัดเจ็บแสบ สาวทั้งเจ็ดรวมตัวกันตั้งวงดนตรีชื่อ ซันนี่ เพื่อหวังจะแข่งกับวง Girls' Generation ที่มีฝีมือพอ ๆ กัน และหวังจะโด่งดังในงานแสดงของโรงเรียน แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็ทำให้กลุ่มเจ้าหญิงทั้งเจ็ดต้องแตกสลายจากกัน 25 ปีต่อมา นานามิที่กลายเป็นภรรยาและแม่คน รู้สึกอยู่ ๆ ว่าชีวิตขาดอะไรบางอย่างไป วันหนึ่งเธอบังเอิญพบชุนฮวา หนึ่งในสมาชิกวงซันนี่ในอดีต ทั้งสองดีใจมากและตัดสินใจออกตามหาสมาชิกคนอื่น ๆ ผ่านไปกว่า 20 ปี สาว ๆ ในวันนั้นต่างเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว พวกเธอมีชีวิตที่แตกต่างกันไป การได้กลับมาเจอกันอีกครั้งจะเป็นเช่นไร เบื้องหลังการสร้าง เมื่อ Melody พบ Memory เกี่ยวกับแรงบันดาลใจในการสร้าง ซันนี่ซิสเตอร์ส ผู้กำกับคังฮยองชอลเปิดเผยว่ามาจากการบังเอิญเห็นภาพถ่ายของแม่ตอนสาว ภาพนั้นแม่ของเขาอยู่ในวัยสดใส รอยยิ้มเต็มไปด้วยความเยาว์วัยและความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัด คังฮยองชอลจึงคิดว่าทำไมไม่สร้างภาพยนตร์ย้อนยุคที่อบอุ่นเกี่ยวกับผู้หญิงสักเรื่อง โดยให้เพื่อนสาวในอดีตกลับมาเจอกันโดยบังเอิญและรำลึกถึงวันคืนที่ผ่านไปราวสายน้ำ เมื่อแนวคิดชัดเจน คังฮยองชอลจึงเริ่มเขียนบท ก่อนหน้านี้ภาพยนตร์เรื่อง สปีดสแกนดัล ของเขาเคยถูกมองเป็นม้ามืดและทำรายได้อย่างไม่คาดคิดถึง 8.5 ล้านคน คังฮยองชอลมีความเข้าใจด้านการค้าที่ดี แต่ไม่เคยเอาใจตลาดด้วยการเรียกร้องความสนใจเกินจริง บทของเขาสื่อถึงคนทั่วไปและเน้นความบันเทิง แต่ก็สามารถสกัดแก่นเรื่องที่อบอุ่นและลึกซึ้งได้อย่างแน่นอน ในแนวคิดการสร้างของเขา ความห่วงใยในความเป็นมนุษย์เป็นสิ่งที่นำทางเสมอ ตั้งแต่เริ่มลงมือเขียน คังฮยองชอลก็มีเพลงป็อปยุค 1980 ผุดขึ้นมาในหัวมากมาย ซึ่งยิ่งทำให้เขามั่นใจในความเป็นยุคสมัยของผลงาน และด้วยความช่วยเหลือด้านศิลปะและการจัดฉาก เขาจึงออกแบบฉากหลายแห่งที่สะท้อนยุค 80 รวมถึงโรงภาพยนตร์ล็อตเต้ อาคาร YMCA และป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ที่เป็นสัญลักษณ์ในยุคนั้น ในด้านเครื่องแต่งกายของนักแสดงก็ใส่ใจไม่น้อย ตั้งแต่รูปแบบเสื้อผ้า การจับคู่สี ไปจนถึงการเลือกทรงผม ล้วนยึดตามแฟชั่นยอดนิยมในยุคนั้น เช่น กางเกงยีนส์ขาบาน เป็นต้น ด้านดนตรีประกอบ แม้จะเชิญโปรดิวเซอร์ชื่อดังคิมจุนชิกมาร่วม แต่เขาไม่ได้ทำงานคนเดียว คังฮยองชอลเข้าไปมีส่วนร่วมในการเลือกเพลงเกือบทั้งหมด รวมถึงเพลงยุค 80 หลายเพลงที่ก้องอยู่ในหูระหว่างเขียนบท ในด้านดนตรีประกอบ คิมจุนชิกก็ยึดสไตล์ที่เป็นที่นิยมที่สุดในยุค 1980 แม้ฟังในวันนี้อาจดูล้าสมัยไปบ้าง แต่สำหรับผู้ชมที่ผ่านยุคนั้นมาแล้ว นับเป็นการย้อนเวลากลับไปอย่างแน่นอน ครั้งนี้คังฮยองชอลเล่นการ์ดความคิดถึงอดีตอย่างเปิดเผย ที่จริงแล้ว ตั้งแต่กระแสกีตาร์ทรงกระบอกที่ถูกจุดขึ้นจากภาพยนตร์เรื่อง Good Friends ภาพยนตร์ย้อนยุคก็กลายเป็นธีมยอดนิยมของละครเวที มีทั้ง I Am a Singer, The Great Birth, Concert 7080 ไปจนถึงบทเพลงรักแห่งควังฮวามุนที่สะท้อนถึงนักแต่งเพลงผู้ล่วงลับอี ยองฮุน รวมกันกลายเป็นความทรงจำร่วมของคนรุ่นหนึ่ง ด้วยความรู้สึกลึกซึ้งต่อยุค 80 คังฮยองชอลจึงวางฉากหลังของเรื่องไว้ในปัจจุบันและในปี 1986 เมื่อ 25 ปีก่อน คังฮยองชอลกล่าวติดตลกว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ 2M โดย 2M หมายถึง Melody กับ Memory ทำนองมักนำพาความทรงจำในอดีตของคนเราออกมา และในทางกลับกัน ความทรงจำก็เต็มไปด้วยทำนองเสมอ เกร็ดน่ารู้ · ภาพยนตร์เรื่องนี้เคยถูกคณะกรรมการจัดระดับภาพยนตร์เกาหลีให้ระดับห้ามผู้เยาว์รับชม เนื่องจากมีฉากความรุนแรงที่ตรงไปตรงมาจำนวนมากและคำหยาบ แต่หลังจากตัดต่อและปรับใหม่แล้วก็ได้รับระดับให้ผู้ชมอายุ 15 ปีขึ้นไปรับชมได้ · ชาแทฮยอน พัคโบยอง วังซอกฮยอน ซึ่งเคยร่วมงานกับผู้กำกับใน สปีดสแกนดัล รวมถึงชเวจีอู จูจินโม อีแทรัน จองโซมิน โจควอน ยูซึงโฮ ซงจุงกิ โนมินอู อีจงซอก และคนอื่น ๆ ได้รับเชิญเข้าร่วมงานฉายรอบพิเศษ VIP ก่อนภาพยนตร์เข้าฉาย · มินฮโยรินมอบจูบแรกบนจอในเรื่องนี้ โดยคู่จูบคือคิมชีฮูที่เคยแสดงคู่กับอี ยองแอในเรื่อง Sympathy for Lady Vengeance ในบทrelationshipsแบบพี่ชายน้องสาว · พัคจินจูผู้รับบทจินฮีก็ต้องปวดหัวกับคำหยาบเช่นกัน เธอสารภาพว่าตอนมัธยมปลายเธอเป็นหัวหน้าห้อง