เขตพัฒนาอ่าวเป่ยปู้ในเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว และครอบครัวเว่ยซึ่งอาศัยอยู่ในอ่าวเป่ยปู้แห่งนี้ก็ต้องเผชิญกับเรื่องราวความสุข ความโศกเศร้าและความสนุกสนานมากมายที่สะท้อนถึงกระบวนการพัฒนาของกว่างซีทั้งมณฑล เว่ยต้าจ้วง ประมุขของตระกูลเว่ย ในฐานะอดีตข้าราชการที่เกษียณอายุแล้ว ควรจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในบั้นปลาย แต่เจี่ยนซูเสียน ภรรยาคนที่สองของเว่ยต้าจ้วงกลับเริ่มมีอาการเริ่มต้นของโรคอัลไซเมอร์ เจี่ยนซูเสียนเป็นศาสตราจารย์ด้านวัฒนธรรมชาติพันธุ์โบราณของจีนในมหาวิทยาลัย เป็นทายาทชาวจีนโพ้นทะเลที่ได้รับการศึกษาชั้นสูงมาแต่เด็ก ศาสตราจารย์เจี่ยนมีทั้งความดื้อรั้นแบบปัญญาชนและบุคลิกที่สุภาพอ่อนโยน หลังจากที่เธอเป็นโรคสมองเสื่อมในวัยชรา เพื่อไม่ให้นักศึกษาได้รับความรู้ที่ผิดพลาดและสับสนเพราะเธอ เธอจึงตัดสินใจลงจากแท่นบรรยายที่เธอต่อสู้มาทั้งชีวิตอย่างเด็ดเดี่ยว ทิ้งวัฒนธรรมและภาพลักษณ์อันงดงามที่สุดไว้ให้นักศึกษา