ซ่งอวี้หัว ครูเกษียณและสามีเสิ่นลี่เกิงเลี้ยงดูลูกทั้งสามได้อย่างดี ลูกทั้งสามต่างออกไปสร้างตัวจนประสบความสำเร็จ หลังสามีเสียชีวิต ซ่งอวี้หัวปรับตัวไม่ได้กับชีวิตที่ lonely และซึมเศร้า เพราะ "ออกจากบ้านก็ล็อกประตู เข้าบ้านก็มีแค่โคมไฟ一盏" ลูกชายเสิ่นเยว่รู้สึกผิดที่ไม่ได้เห็นหน้าพ่อเป็นครั้งสุดท้ายเพราะไปดูงานต่างประเทศ จึงรับแม่มาอยู่ที่บ้านในหังโจวเพื่อทดแทนบุญคุณ แต่ภรรยาสวีลี่นั้นคิดคำนวณทุกอย่างและชอบแข่งขันทุกเรื่อง ความขัดแย้งระหว่างแม่สามีกับลูกสะใภ้จึงเกิดขึ้นไม่ขาดสาย ลูกสาวคนโตเสิ่นเหมยที่เซี่ยงไฮ้แอบหย่าและแต่งงานใหม่โดยไม่บอกแม่ ทั้งยังสูญเสียสิทธิ์เลี้ยงดูบุตร ส่วนลูกสาวคนเล็กเสิ่นเซียงที่กล้า รักกล้าเกลียดกลับกล้าตามจีบพี่เขยเก่าฉายไห่ชิง ทำให้เกิดความขัดแย้งครั้งใหญ่ระหว่างแม่ลูกและพี่น้อง ในงานเลี้ยงวันเกิด ลูกๆ ไม่ได้มาร่วมด้วยเหตุบางอย่าง แม่เสียหน้าต่อหน้าญาติมิตร จึงประชดไปเป็นพี่เลี้ยงเด็ก รายงานข่าว "ผู้สูงอายุติดบ้านออกจากบ้านไปเป็นพี่เลี้ยง" ก่อให้เกิดกระแสสังคมจนลูกๆ ปั่นป่วน เสิ่นเยว่เห็นพ่อตาถูกูกชายทำให้โกรธจนเสียชีวิต จึงสำนึกผิดอย่างลึกซึ้งในคำว่า "ลูกอยากเลี้ยงดูแต่พ่อแม่ไม่อยู่แล้ว" ตัดสินใจสละโอกาสเลื่อนตำแหน่งจากการไปประจำต่างถิ่น เพื่ออยู่ข้างแม่ เสิ่นเหมยหย่าอีกครั้งเพราะความรุนแรงในครอบครัว ทั้งร่างกายและจิตใจอ่อนล้า ยังตรวจพบโรคไตวายระยะสุดท้าย อดีตสามีฉายไห่ชิงบริจาคไตช่วยชีวิต ทั้งสองจึงกลับมาคืนดีกัน เสิ่นเซียงก็พบรักของตัวเองในที่สุดและหันมาทำรายการโทรทัศน์สำหรับผู้สูงอายุโดยเฉพาะ ท่ามกลางความกตัญญูของลูกๆ แม่จึงเผชิญชีวิตอย่าง positiv และมีความสุขกับทุกวันของชีวิต