ยิ่งเมืองดูสว่างสดใสในยามกลางวันมากเท่าไร ยามค่ำคืนก็ยิ่งมืดมิดและสกปรกมากเท่านั้น ความมืดของเมืองไม่ได้อยู่ที่ความยากจนเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่ความอยากของคนเรามากกว่า จิตใจคนลึกจนมองไม่เห็นก้น ยิ่งกว่าท่อน้ำเสียของเมือง เน่าเหม็นและลึกล้ำ ทุกคนล้วนเป็นอีกคนหนึ่งในความมืด ทุกคนล้วนมีความอยากและด้านมืดที่ถูกกดทับไว้ในใจ เพียงแต่ในความเป็นจริงพวกเขาไม่เคยระบายออกมาได้ ได้แต่กล้ำกลืนอย่างเงียบ ๆ ใช้ชีวิตก้มหน้าอยู่ราวกับซากศพเดินได้ จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อพวกเขาเชื่อมต่อกับอีกโลกหนึ่ง ได้เห็นด้านที่มืดมิดและเน่าเหม็นของโลกนี้ ชีวิตของพวกเขาก็ไม่อาจย้อนกลับไปได้อีก...