ปันจิ้งฉวน (จางกั๋วเฉียง) "กระจกไร้สาระ" ทนายความหมายเลขหนึ่งแห่งเจียงหนาน คือ "นักเลงลิ้น" ผู้กุมอำนาจในอำเภอชิงซิน เขามีลิ้นทองคำบิดเบือนผิดเป็นถูก ผู้คนทั้งอำเภอไม่มีใครไม่รู้จัก แม้แต่ท่านนายอำเภอก็ยังเกรงเขาไปสามส่วน จางซื่อเหวย (กัวจิ้นอัน) ครูสอนหนังสือผู้ยึดมั่นในความยุติธรรมและศรัทธาลัทธิขงจื๊อ มีอุดมการณ์สูงสุดคือ "ใต้หล้าไร้คดีความ" เขารังเกียจการกระทำของปันจิ้งฉวนเป็นอย่างยิ่ง วันหนึ่งจางซื่อเหวยบังเอิญเปิดเผยความลับของปันเอ้อร์หมิง บุตรชายของปันจิ้งฉวน ปันจิ้งฉวนรู้สึกอับอายขายหน้าอย่างยิ่ง จึงใช้ทุกวิถีทางแก้แค้นซื่อเหวย ขณะที่ซื่อเหวยกำลังคิดสั้น หญิงสาวคนหนึ่งก็บังเอิญช่วยเขาไว้ได้ทันก่อนที่เขาจะแขวนคอ หญิงสาวที่เรียกตัวเองว่า "เหอฮุ่ยเจิน" (เถียนรุ่ยหนี) ผู้นี้ตั้งตัวเป็น "ผู้มีพระคุณ" และพักอาศัยอยู่ที่สำนักศึกษาขงจื๊อตั้งแต่นั้นมา เหอฮุ่ยเจินผู้ลิ้นไวกับจางซื่อเหวยผู้คร่ำครึหัวเก่า จึงกลายเป็นคู่กัดที่รักกันไปเสียฉิบ ในอำเภอจู่ๆ ก็ปรากฏของสะสมล้ำค่าชุดหนึ่ง ซึ่งเจ้าของก็คือเฉินเมิ่งจี๋ ทนายชื่อดังที่หายสาบสูญไปยี่สิบปี ทนายชื่อดังผู้เคยปะทะฝีปากกับปันจิ้งฉวนผู้นี้จะปรากฏตัวขึ้นหรือไม่? เหอฮุ่ยเจินผู้มีที่มาไม่ชัดเจน แท้จริงแล้วตัวตนที่แท้จริงของนางคือใคร?