หลิวซานหาว (แช่มซือมั่น) เดิมเป็นบุตรีขุนนาง แต่โชคร้ายที่บิดาของนางตกเป็นเหยื่อในเกมการช่วงชิงอำนาจ ซานหาว มารดาของนางเจียงไฉ่ฉง (ติ๊นยุยเน่ย) และนางกำนัลเหยาจินหลิง (หยางอี๋) จึงถูกนำตัวเข้าพระราชวังในฐานะนางกำนัลชั้นผู้น้อย เจียงไฉ่ฉงมีฝีมือช่างสืบทอดประจำตระกูลและได้ทำงานในห้องเครื่องประดับ ครั้งหนึ่งเมื่อเจียงไฉ่ฉงประดิษฐ์ปิ่นปักผมรูปหงส์ถวายฮองเฮา กลับปรากฏลางร้าย "หงส์หลั่งโลหิต" นางจึงถูกปลดจากตำแหน่งและถูกลงโทษด้วยการเฆี่ยน สุดท้ายล้มป่วยหนักและเสียชีวิต ก่อนสิ้นใจได้กำชับบุตรีให้ "ทำแต่ความดี พูดแต่คำดี คิดแต่สิ่งดี" หลิวซานหาวและเหยาจินหลิงพึ่งพาอาศัยกันในวัง ทั้งคู่ต่างรับราชการในสำนักนางใน ทว่าท่ามกลางเล่ห์กลและการแก่งแย่งในราชสำนัก ความทะเยอทะยานของเหยาจินหลิงยิ่งทวีขึ้น นางใส่ร้ายซานหาวครั้งแล้วครั้งเล่า ตรงกันข้าม ซานหาวจดจำคำสั่งเสียของมารดาไว้เสมอ แม้อยู่ในวังที่จิตใจคนคาดเดายาก นางก็ยังคง "ทำแต่ความดี พูดแต่คำดี คิดแต่สิ่งดี" สุดท้ายแล้วสองสหายที่แยกทางกันจะจบลงเช่นไร