ในปีที่แปดแห่งรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง "การตรวจนกที่ท้องพระโรงทอง" ได้เปิดโปงเรื่องอื้อฉาวอันน่าตกตะลึงเกี่ยวกับภัยพิบัติที่ถูกปกปิดและข้าราชการโลภที่กอบโกยเข้ากระเป๋าตนเอง เผยให้เห็นวิกฤตการณ์ทุ่งนาที่หดหายและยุ้งฉางที่ว่างเปล่าทั่วทั้งจักรวรรดิชิง หลิวถงซวิน ผู้ซึ่งกลับบ้านเพราะอาการป่วย ถูกเรียกตัวกลับเข้ารับราชการอีกครั้ง และนำข้าราชการหนุ่มที่เพิ่งได้รับแต่งตั้งอย่างกู้ซานและตู้เสี่ยวฝ่าฟันอุปสรรค พวกเขาเสี่ยงชีวิตดำเนินตามยุทธศาสตร์อันยิ่งใหญ่ของเฉียนหลงในการบุกเบิกที่รกร้างและขยายพื้นที่เพาะปลูก หลังสองปีแห่งความพากเพียร ทุ่งธัญชาติก็รอดพ้นจากวิกฤต และเศรษฐกิจของชาติค่อย ๆ ฟื้นตัว อย่างไรก็ตาม กองกำลังทุจริตที่นำโดยเถี่ยกงหนานและซ่งอู๋โหลวได้ท้าทาย "คำสั่งห้ามวัดที่ดิน" ที่เพิ่งประกาศใช้อย่างเปิดเผย โดยใช้การบุกเบิกที่ดินเป็นข้ออ้างในการเก็บภาษีและขูดรีดผู้ตั้งถิ่นฐานอย่างโหดร้าย ทำให้แผนบุกเบิกอันยิ่งใหญ่ของเฉียนหลงล้มเหลวในนาทีสุดท้าย ในเวลานี้ กว่าครึ่งของสิบแปดมณฑลทั่วจักรวรรดิต้องเผชิญภัยพิบัติทางธรรมชาติครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา และวิกฤตธัญชาติทั่วประเทศก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง สั่นคลอนรากฐานของรัฐและก่อให้เกิดความวุ่นวายอย่างรุนแรงทั้งในราชสำนักและทั่วแผ่นดิน หลิว กู้ และข้าราชการคนอื่น ๆ ถูกเรียกตัวอีกครั้งในยามวิกฤต โดยใช้ภูมิภาคเจ้อเจียงที่ได้รับผลกระทบหนักที่สุดเป็นจุดเริ่มต้น พวกเขายืนหยัดในการปกครองที่ดินตามกฎหมาย และต่อสู้ถึงชีวิตกับกองกำลังชั่วร้ายทั้งในและนอกราชสำนัก ในที่สุดก็รักษาเส้นแดงของที่ดินเพาะปลูกไว้ให้จักรวรรดิชิง และสถาปนาความมั่นคงทางอาหารให้เป็นวาระสูงสุดของชาติ แต่ทันทีที่นโยบายใหม่ถือกำเนิด ก็ต้องเผชิญกับความท้าทายที่แหลมคมยิ่งกว่าเดิม ภัยพิบัติทางนิเวศที่เกิดจากการบุกเบิกที่ดินมากเกินไปก็ปรากฏขึ้น และหลิว กู้ และคนอื่น ๆ ก็ต้องดิ่งลงสู่กองไฟอีกครั้ง