ในวันส่งท้ายปีเก่า เทียนชวนฮวา ลูกสะใภ้ผู้กตัญญูของบ้านหม่าในหมู่บ้านเหล่าเป่ย ตั้งตารอคอยสามีกลับบ้านมาฉลองปีใหม่ แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นหนังสือหย่า สามีก่อเรื่องหย่า ลูกสาวสร้างความปวดหัว หนี้สินของชาวบ้านก็ไม่มีทางใช้คืน และในยามนั้นเอง ข่าวร้ายก็มาถึง เมื่อบิดาของเธอจากไปอย่างกะทันหัน เทียนชวนฮวาดูแลปรนนิบัติพ่อแม่สามีอย่างกตัญญู ทำให้ทั้งสองซาบซึ้งใจ ยอมรับลูกสะใภ้แต่ไม่ยอมรับลูกชาย เทียนชวนฮวาหย่าแล้ว และหลังจากผ่านความยากลำบากมากมาย ในที่สุดก็สะสางหนี้ที่ติดค้างชาวบ้านได้สำเร็จ ต่อมา ด้วยความห่วงใยและช่วยเหลือจากพรรคและรัฐบาล เธอรับโอนจินหูซานจวงมาเป็นของหมู่บ้าน และนำพาชาวบ้านเหล่าเป่ยพัฒนาท่องเที่ยวชนบท จัดเทศกาลน้ำแข็งและหิมะ ทำให้จินหูซานจวงดำเนินกิจการได้อย่างมีชีวิตชีวา หลังจากนั้น เธอก็ค้นพบโดยบังเอิญว่ากระดาษตัดของแม่สามีเป็นสมบัติล้ำค่าของศิลปะพื้นบ้าน จึงก่อตั้งบริษัทวัฒนธรรมศิลปะกระดาษตัดพื้นบ้าน ต่อมา เทียนชวนฮวารับสามีที่ตกทุกข์ได้ยากมาอยู่ด้วย ความรักของเธอพลิกผัน สามีกลับมาตามจีบเธออีกครั้ง ลูกสาวที่ดื้อรั้นก็กลับสู่หนทางที่ถูกต้อง เธอเดินทางไปปักกิ่งตามคำเชิญเพื่อเข้าร่วมการประชุมแลกเปลี่ยนสืบทอดมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของจีน